Το πλαίσιο επιμόρφωσης των 150.000 εκπαιδευτικών για το "νέο σχολείο|"

Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για το νέο σχολείο, η οποία θα υλοποιηθεί σε δύο φάσεις (Α΄ και Β΄) και θα ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο του 2013.Η επιμόρφωση απευθύνεται στους εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (περίπου 150.000 άτομα), ανεξαρτήτως των τεχνολογικών μέσων και δεξιοτήτων που διαθέτουν.


3.1 Φιλοσοφία και Αρχές

Με βάση την έως τώρα εμπειρία από την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη χώρα μας, τα πορίσματα σχετικών επιστημονικών ερευνών και τη διεθνή εμπειρία (όπως αυτή προκύπτει από την ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας) και σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα της διαβούλευσης και της διερεύνησης των επιμορφωτικών αναγκών, σχεδιάζεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παιδαγωγικής επιμόρφωσης του συνόλου των εκπαιδευτικών.

Η φιλοσοφία του προτεινόμενου επιμορφωτικού προγράμματος στηρίζεται στις αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων και θα μεριμνά για τη μέγιστη δυνατή ευελιξία στο χώρο, το χρόνο και τους ιδιαίτερους ρυθμούς μάθησης των επιμορφωνόμενων, με βάση τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα προβλέπεται η αξιοποίηση καινοτομικών εφαρμογών από τον ελλαδικό και διεθνή χώρο.

Το προτεινόμενο πλαίσιο Επιμόρφωσης διέπεται από τις ακόλουθες αρχές:

1. Προαιρετικότητα της επιμορφωτικής διαδικασίας με παράλληλη θέσπιση πλαισίου κινήτρων
2. Ενεργητική συμμετοχή του επιμορφωνόμενου: Ο επιμορφωνόμενος ενθαρρύνεται να συμβάλει στη διαμόρφωση του σκοπού, των στόχων και του περιεχομένου της επιμόρφωσης. Καλείται να γίνει συνδημιουργός του εκπαιδευτικού υλικού, αξιοποιώντας και διαμοιράζοντας με τους συναδέλφους του την ανεκτίμητη εμπειρία που διαθέτει ως εκπαιδευτικός της πράξης.
3. Ευρετική Πορεία προς την γνώση: Ο επιμορφωνόμενος ενθαρρύνεται να ανακαλύψει ο ίδιος τη γνώση, μέσω της αλληλεπίδρασης με το εκπαιδευτικό υλικό, τον επιμορφωτή και τους άλλους εκπαιδευόμενους.και της δημιουργίας κοινοτήτων μάθησης κ.λπ.
4. Άμεση εφαρμογή και σύνδεση της επιμόρφωσης με την σχολική τάξη: Ο επιμορφωνόμενος ενθαρρύνεται να εφαρμόσει άμεσα στη σχολική τάξη το αντικείμενο της επιμόρφωσης, ενώ υποστηρίζεται με το ανάλογο εκπαιδευτικό υλικό και τη συνεχή ανατροφοδότηση από τον επιμορφωτή και τους υπόλοιπους επιμορφούμενους, καθ’ όλη την διάρκεια του προγράμματος.
5. Ευελιξία: Παρέχεται στους επιμορφωνόμενους ευελιξία στο χώρο, το χρόνο και το ρυθμό των επιμορφωτικών δράσεων, ο συνδυασμόσς της δια ζώσης με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, και η δυνατότητα αξιοποίησης έντυπου και ψηφιακού εκπαιδευτικό υλικό.
6. Κοινωνική Αλληλεπίδραση: Δίνεται έμφαση στη δημιουργία περιβάλλοντος δυναμικής κοινωνικής αλληλεπίδρασης, μέσα από ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες και συμμετοχικές εκπαιδευτικές τεχνικές.

3.2 Προτεινόμενοι Στόχοι της Επιμόρφωσης

* η αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης και η επιτυχία του νέου σχολείου, οι οποίες θα αναδείξουν το ρόλο του ως βασικού πυλώνα αλλαγής και μετασχηματισμού,
* η δημιουργία προϋποθέσεων επαναοριοθέτησης του ρόλου του εκπαιδευτικού ως σχεδιαστή και εμψυχωτή της σύγχρονης διδακτικής εμπειρίας. Η αλλαγή της φυσιογνωμίας ολόκληρης της σχολικής μονάδας σε μια κοινότητα μάθησης που διαχειρίζεται και οργανώνει με σύγχρονους τρόπους την παραγωγή γνώσης στους κόλπους της,
* η ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών σχετικά με την αντίληψη και την πρακτική του νέου σχολείου, η εμπέδωση της φιλοσοφίας και των στόχων του, καθώς και εξοικείωσή τους με τα νέα Προγράμματα Σπουδών,
* η βελτίωση της επικοινωνίας εκπαιδευτικού - μαθητή μέσα στην τάξη,
* η καλλιέργεια των γνώσεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τις ψυχικές, κοινωνικές, πνευματικές και άλλες ανάγκες των παιδιών σε κάθε στάδιο ανάπτυξης τους,
* η αξιοποίηση πολυτροπικών διδακτικών για όλα τα αντικείμενα σύμφωνα με τις εθνικές προδιαγραφές των Προγραμμάτων Σπουδών,
* η ανάπτυξη δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών για έγκαιρη διάγνωση και διαχείριση των μαθησιακών προβλημάτων και των ιδιαίτερων καταστάσεων των μαθητών στην καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική,
* η δημιουργία συνεργατικών κοινοτήτων μάθησης και υποστήριξης των εκπαιδευτικών με τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης,
* η σύνδεση του σχολείου με τις διαδικασίες της δια βίου μάθησης,

* η ανάπτυξη των οριζόντιων ικανοτήτων των μαθητών (δημιουργικότητα, κριτική σκέψη, επικοινωνία, συνεργατικότητα, προγραμματισμός ενεργειών, εξοικείωση με τις τέχνες, ανάληψη πρωτοβουλιών, ικανότητα του «μαθαίνω να μαθαίνω»).
* η εξοικείωση με την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ (π.χ. διαδραστικός πίνακας, ψηφιοποιημένο εκπαιδευτικό υλικό, ασφαλής χρήση του διαδικτύου κά.) στην εκπαιδευτική πράξη.


3.3 Προτεινόμενη Μεθοδολογία της Επιμόρφωσης


Η προτεινόμενη μεθοδολογία επιμόρφωσης διαμορφώνεται, λαμβάνοντας υπόψη τη βασική αρχή, σύμφωνα με την οποία η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ του νέου σχολείου αποτελεί την αφετηρία αλλά και το πλαίσιο αναφοράς του προγράμματος επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Ενσωματώνει σημαντικά καινοτομικά στοιχεία τα οποία τεκμηριώνονται βιβλιογραφικά τόσο από την διεθνή όσο και την αντίστοιχη ελληνική εμπειρία και στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες, οι οποίοι θα εμπλουτιστούν και θα οριστικοποιηθούν, με βάση τα αποτελέσματα της διαβούλευσης και της μελέτης διερεύνησης.


Οι τέσσερις πυλώνες είναι οι εξής:


Α. Η έμφαση στη διδακτική πράξη

Η επιμόρφωση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην υποστήριξη του εκπαιδευτικού στη σχολική καθημερινότητα και πρακτική.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται ενδεικτικά σε:

- θέματα σχεδιασμού μιας διδασκαλίας ή ενός διδακτικού σεναρίου ή ενός project, με στόχο την ενεργοποίηση των εκπαιδευτικών και των μαθητών και την ανάδειξη του ρόλου τους στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού περιεχομένου και του παιδαγωγικού πλαισίου του νέου σχολείου,

-ζητήματα σχέσεων μεταξύ μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο της τάξης και της ευρύτερης κοινωνίας, με στόχο την ενεργό εμπλοκή των εκπαιδευτικών στη διαμόρφωση της ευρύτερης φιλοσοφίας του νέου σχολείου,

- δράσεις που συμβάλλουν στο άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία,

- θέματα που άπτονται της εκπαιδευτικής αξιοποίησης των ΤΠΕ στη σχολική πράξη,

- σε θέματα διοίκησης και ηγεσίας,

- πρακτικές που συμβάλλουν στη δημιουργία συνεργατικού κλίματος και στην αξιοποίηση της δυναμικής της ομάδας για παιδαγωγικούς σκοπούς.

Β. Η αξιοποίηση της μεθοδολογίας της εκπαίδευσης ενηλίκων:

Οι εκπαιδευτικοί είναι ενήλικοι εκπαιδευόμενοι. Έχουν γνώσεις, βιώματα, εμπειρίες και αναπαραστάσεις, που συγκροτούν τη βάση της επαγγελματικής τους ταυτότητας. Η μεθοδολογία της επιμόρφωσης οφείλει να στηριχτεί στις αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων, προκειμένου, αφενός, να σεβαστεί την εμπειρία τους και να μάθει από αυτήν και, αφετέρου, να τους δώσει όλα εκείνα τα εργαλεία (μεθοδολογικά, εννοιολογικά), προκειμένου να είναι σε θέση οι ίδιοι να διερευνήσουν τους τρόπους με τους οποίους θα μετασχηματίσουν την μορφή της διδασκαλίας τους.

Στην πράξη, σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν ενεργά και διαμορφώνουν οι ίδιοι σε συνεργασία με τον επιμορφωτή τους το πλαίσιο της επιμόρφωσης τους, διαμοιράζοντας τις γνώσεις, τα βιώματα και τις εμπειρίες τους με τους συναδέλφους τους. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την εφαρμογή σύγχρονων εκπαιδευτικών μεθόδων και τεχνικών (project method, debating method, ομαδοσυνεργατική μεθοδολογία, ασκήσεις, μελέτες περίπτωσης, παιχνίδια ρολών, προσομοιώσεις κ.ά.).

Γ. Η αξιοποίηση της μεθοδολογίας της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης

Η επιμόρφωση στοχεύει στην ενεργοποίηση του εκπαιδευομένου καθοδηγώντας τον σε μια ευρετική πορεία προς την γνώση και διασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή ευελιξία στον χώρο τον χρόνο και τον ρυθμό της μάθησης. Το θεωρητικό αυτό ζητούμενο επιχειρείται να εφαρμοστεί στην πράξη μέσα από τη χρήση μεθόδων εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.

Οι εκπαιδευόμενοι θα έχουν στη διάθεση τους έντυπο και ψηφιακό υλικό, προκειμένου να εστιάζουν σε θέματα που οι ίδιοι κρίνουν ότι τους είναι χρήσιμα και, με αυτό τον τρόπο, να συμβάλουν στη διαμόρφωση της μορφωτικής τους φυσιογνωμίας. Στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου διαδικτυακού περιβάλλοντος, θα έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν και να ανταλλάσσουν απόψεις, να διαμοιράζονται πρακτικές, βιώματα και εμπειρίες με τους συναδέλφους τους, διαμορφώνοντας τις δικές τους κοινότητες ενδιαφέροντος.

Δ. Η εφαρμογή των θεμάτων επιμόρφωσης στη σχολική τάξη- ο αναστοχασμός

Ο σχεδιασμός της επιμόρφωσης θα πρέπει να προσφέρει στον εκπαιδευτικό την δυνατότητα να εφαρμόζει με κριτικό τρόπο αυτά που διαπραγματεύεται στο επιμορφωτικό πρόγραμμα, να διερευνά τη χρησιμότητα τους, να προτείνει νέους εναλλακτικούς τρόπους εφαρμογής με βάση τις ιδιαιτερότητες της τάξης του.

Το πιο σημαντικό, όμως, στοιχείο ενός επιμορφωτικού προγράμματος αποτελεί η δυνατότητα που προσφέρεται στον εκπαιδευτικό να μοιράζεται αυτή την εμπειρία με τους άλλους συναδέλφους του, μέσα από μια ανοιχτή διαδικασία αναστοχασμού και συνεργατικής οικοδόμησης της γνώσης. Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται η κρισιμότητα του ρόλου του επιμορφωτή αλλά και του εκπαιδευτικού υλικού.



3.4 Περιεχόμενο της Επιμόρφωσης

Το περιεχόμενο της επιμόρφωσης θα πρέπει να υπηρετεί τη βασική αρχή σύμφωνα με την οποία ο εκπαιδευτικός διερευνά και ανακαλύπτει τη φιλοσοφία και τις αρχές του νέου σχολείου μέσα από όρους διδακτικής πράξης.

Αυτό επιτυγχάνεται τόσο στο επίπεδο του διδακτικού σχεδιασμού σε αυθεντικά περιβάλλοντα μάθησης (σχέδια διδασκαλίας, σενάρια, projects σε πραγματικές συνθήκες διδασκαλίας) όσο και στο επίπεδο των σχέσεων μέσα στην τάξη μεταξύ εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων. Επίσης προβλέπεται να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε θέματα ηγεσίας και διοίκησης, αξιοποίησης των ΤΠΕ στην σχολική τάξη καθώς και στη σύνδεση του σχολείου με την τοπική κοινωνία και τις στρατηγικές της δια βίου μάθησης.

Το τελικό περιεχόμενο της επιμόρφωσης θα διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό με βάση τα αποτελέσματα της διαβούλευσης, της διερεύνησης των αναγκών και της μέχρι σήμερα συσσωρευμένης εμπειρίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Στην πορεία της επιμόρφωσης και ιδιαίτερα όταν θα έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές δράσεις (Νέα Προγράμματα Σπουδών, Ψηφιακό Σχολείο, Επιμόρφωση στις ΤΠΕ), θα ενσωματώνονται συνεχώς ώριμα στοιχεία από αυτά τα προγράμματα και θα αξιοποιούνται προτάσεις και ιδέες από τους αρμόδιους για τη διαμόρφωση των προγραμμάτων αυτών. Για τον σκοπό αυτό, συστήνονται μεικτές συμβουλευτικές επιτροπές. Κομβικό σημείο στην όλη προσπάθεια αποτελεί η ολοκλήρωση του υλικού για τους εκπαιδευτικούς που θα συνοδεύει τα νέα προγράμματα σπουδών.


3.5 Υλοποίηση του Επιμορφωτικού Προγράμματος

3.5.1 Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών

Τμήματα Επιμορφωνόμενων

Στο πλαίσιο της επιμορφωτικής διαδικασίας, οι επιμορφωνόμενοι προτείνεται να κατανεμηθούν ανάλογα με τον κλάδο τους σε τμήματα μάθησης ως εξής:

1. Νηπιαγωγοί

2. Δάσκαλοι

3. Φιλόλογοι

4. Θεολόγοι

5. ΠΕ4 (Φυσικοί, Χημικοί, Βιολόγοι κ.ά.)

6. Μαθηματικοί

7. Καθηγητές Πληροφορικής, Προγραμματιστές Η/Υ

8. Καθηγητές Ξένων Γλωσσών

9. Καθηγητές Τεχνικής – Επαγγελματικής Εκπαίδευσης

10. Καθηγητές Φυσικής Αγωγής

Οι εκπαιδευτικοί των λοιπών κλάδων προτείνεται να κατανεμηθούν στα ανωτέρω είδη Τμημάτων ή σε ad hoc Τμήματα για την ειδικότητά τους.



Διάρκεια και Χαρακτήρας Επιμορφωτικού Προγράμματος:

Το επιμορφωτικό πρόγραμμα προτείνεται να είναι διάρκειας διακοσίων (200) ωρών και να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της Συνδυαστικής Μάθησης (Blended Learning), δηλαδή να περιλαμβάνει σεμινάρια δια ζώσης διδασκαλίας (face-to-face) και αξιοποίηση της μεθοδολογίας που αφορά την εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Ο σχεδιασμός αυτός κρίνεται καταλληλότερος, διότι λαμβάνει υπόψη όλες τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν το εκπαιδευτικό έργο (γεωγραφική εξακτίνωση σχολικών μονάδων, σχολικές αργίες, διενέργεια πανελλαδικών εξετάσεων, κ.ά.). Άλλωστε, από προηγούμενη εμπειρία στην Ελλάδα και διεθνώς, προκύπτει ότι η συνδυαστική μέθοδος έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική, ιδίως όταν πρόκειται για επιμόρφωση ενηλίκων ατόμων με οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις.

Η οριστική διαμόρφωση της διάρκειας και του χαρακτήρα του επιμορφωτικού προγράμματος θα στηριχτεί στα αποτελέσματα τα οποία θα προκύψουν από τις δράσεις διαβούλευσης και τη μελέτη των επιμορφωτικών αναγκών.



Διαδικασία Πρόσκλησης Εκπαιδευτικών προς Επιμόρφωση:

Προτείνεται διαδικασία ενημέρωσης / πρόσκλησης εκπαιδευτικών προς επιμόρφωση. Θα απευθυνθεί ειδική πρόσκληση στους εκπαιδευτικούς όλης της χώρας, μέσω των κατά τόπους Πρωτοβάθμιων και Δευτεροβάθμιων Διευθύνσεων και Γραφείων Εκπαίδευσης της χώρας. Θα γίνει πρόσκληση δύο, τρείς ή και περισσότερες φορές, ανάλογα με τη ανταπόκρισή Των εκπαιδευτικών και σε κάθε στάδιο της Επιμορφωτικής Διοργάνωσης.

3.5 .2 Επιμόρφωση Επιμορφωτών

Διαδικασία Πρόσκλησης Υποψηφίων Επιμορφωτών:

Οι επιμορφωτές του προγράμματος, θα αναζητηθούν με ανοικτή πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Η επιλογή τους θα γίνει σύμφωνα με κριτήρια που θα καθοριστούν και θα δημοσιευτούν στο διαδίκτυο. Η πρόσκληση θα απευθύνεται σε υποψήφιους επιμορφωτές Α επιπέδου (επιμορφωτές επιμορφωτών) και σε υποψήφιους επιμορφωτές Β επιπέδου (επιμορφωτές εκπαιδευτικών). Για τους τελευταίους θα γίνει πρόσκληση δύο ή και περισσότερες φορές, ανάλογα με την εκδήλωση ενδιαφέροντος και τις απαιτήσεις σε κάθε στάδιο της Επιμορφωτικής Διοργάνωσης.

Επιμόρφωση Επιμορφωτών

Η επιμόρφωση των επιμορφωτών διακρίνεται σε 2 επίπεδα:

- Επιμόρφωσης επιμορφωτών Α’ (επιμορφωτές επιμορφωτών),

- Επιμόρφωσης επιμορφωτών Β’ (επιμορφωτές εκπαιδευτικών ).

Δημιουργία Ενιαίου Μητρώου

Οι επιμορφωτές Α΄ και Β΄ θα καταχωριστούν σε ειδικό Αρχείο Επιμορφωτών των Εκπαιδευτικών. Θα καλούνται ως επιμορφωτές των εκπαιδευτικών, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε επιμορφωτικής διοργάνωσης. Το μητρώο συγκροτείται μετά την επιτυχή επιμόρφωσή τους, και επικαιροποιείται κάθε φορά που πραγματοποιείται επιμόρφωση σε νέους επιμορφωτές. Συνεπώς το αρχείο θα επικαιροποιηθεί τουλάχιστον μία φορά, με προσθήκη νέων επιμορφωτών Β΄ (ή και διαγραφή μετά από αποχώρηση επιμορφωτών).



3.5.3 Διαμόρφωση Εκπαιδευτικού Υλικού

Η διαμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά σημεία για την επιτυχή υλοποίηση του όλου εγχειρήματος.

Το εκπαιδευτικό Υλικό θα περιέχει:

1. Αναλυτικό Πρόγραμμα Επιμόρφωσης (για όλα τα στάδια της Επιμορφωτικής Διοργάνωσης),
2. Οδηγό Σπουδών,
3. Κύριο Επιμορφωτικό Υλικό,
4. Οδηγό του Επιμορφωτή,
5. Κατάλογο Προτεινόμενων Βιβλίων,
6. Πρόσθετο Υλικό σε έντυπη ή/και ψηφιακή μορφή.





3.5.4 Σχεδιασμός και Υλοποίηση Διαδικτυακού Περιβάλλοντος Υποστήριξης Επιμορφωτικού Έργου

Στη διεύθυνση www.epimorfosi.edu.gr θα υλοποιηθεί ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον επιμόρφωσης εκπαιδευτικών, το οποίο ενδεικτικά θα περιλαμβάνει:

1. Διαχείριση του συνόλου των οργανωτικών ζητημάτων,

2. Διαχείριση εκπαιδευτικού υλικού,

3. Παροχή επιμορφωτικών σεμιναρίων με ηλεκτρονικό τρόπο (e-learning),

4. Κοινωνική δικτύωση επιμορφωτών και επιμορφούμενων- Σύνδεση με δια

βίου μάθηση,

5. Περιβάλλον σύγχρονης τηλεκπαίδευσης και βιντεοσκοπημένων

επιμορφωτικών δράσεων ,

6. Πιλοτική εφαρμογή περιβάλλοντος εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων

(learning by design),

7. Σχεδιασμό διαδραστικών περιβαλλόντων συνεργασίας εκπαιδευτικών,

Δημιουργία κοινοτήτων μάθησης,

8. Συνέργεια με τις σχεδιαζόμενες δράσεις του ψηφιακού σχολείου.

Η πλατφόρμα σχεδιάζεται ώστε να είναι σε θέση να υποστηρίζει το σύνολο του οργανωτικού, διοικητικού και εκπαιδευτικού έργου της επιμόρφωσης.

Το τελικό παραδοτέο προτείνεται να διατεθεί με άδεια χρήσης ελεύθερου λογισμικού/ λογισμικού ανοικτού κώδικα, για χρήση από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στην Ελλάδα ή στον κόσμο.



3.5.5 Αξιολόγηση του συνόλου του Επιμορφωτικού Προγράμματος

Για την καλή λειτουργία του Προγράμματος είναι σκόπιμο να υπάρχει διαρκής εσωτερική αξιολόγηση. Η αξιολόγηση μπορεί να διακριθεί αφενός στον τρόπο εφαρμογής του Προγράμματος (αξιολόγηση εφαρμογής) και αφετέρου στην αξιολόγηση των επιμορφωτών κάθε επιπέδου (αξιολόγηση επιμορφωτών).

Αξιολόγηση Εφαρμογής: Η αξιολόγηση αυτή θα είναι και διαμορφωτική, δηλαδή θα έχει άμεση επιρροή στην υλοποίηση ή/ και αναπροσαρμογή, εφόσον κριθεί αναγκαίο, του Προγράμματος, ανάλογα με το στάδιο λειτουργίας τους. Κυρίως θα πραγματεύεται την διάγνωση δυσχερειών καθώς και την μελέτη και εφαρμογή διορθωτικών κινήσεων προς όλα τα στάδια των επιμορφώσεων κατά τη διάρκεια υλοποίησης του Προγράμματος και ανά επιστημονικό πεδίο.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην αξιολόγηση της πιλοτικής εφαρμογής, καθώς αποτελεί σημείο που θα μπορούσε να θεωρηθεί «βάση» για την περαιτέρω υλοποίηση του Προγράμματος. Επιπροσθέτως, στο πλαίσιο των δράσεων αξιολόγησης, θα συμπεριληφθεί και η αξιολόγηση της παραγόμενης δικτυακής πλατφόρμας.

Αξιολόγηση Επιμορφωτών: Θα χρησιμοποιηθούν μεθοδολογίες αξιολόγησης που θα αφορούν στους Επιμορφωτές Α΄ και Επιμορφωτές Β΄ επιπέδου, (ενδεικτικά ερωτηματολόγια βαθμού ικανοποίησης σε κάθε επίπεδο), ώστε να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης,είτε για το σύνολο των Επιμορφωτών είτε για κάθε «οντότητα» επιμορφωτή, όπου απαιτείται, γεγονός που θα συμβάλει στο να γίνουν πιο αποτελεσματικοί στην υλοποίηση του έργου τους.

Η αξιολόγηση θα γίνεται εσωτερικά από την Κεντρική Επιτροπή Συντονισμού της Πράξης και με τη συμβολή Ειδικών Επιστημόνων, οι οποίοι θα καλούνται από την παραπάνω Επιτροπή, ανάλογα με την περίπτωση.


3.5.6 Οργανωτική Διάρθρωση του Προγράμματος Επιμόρφωσης


Η προτεινόμενη οργανωτική διάρθρωση του προγράμματος έχει ως εξής:

Α. Κεντρική Επιτροπή Συντονισμού και Παρακολούθησης της Πράξης (Κ.Ε.Σ.Π.)

Η Κ.Ε.Σ.Π. έχει ως αρμοδιότητα τον εν γένει συντονισμό των ομάδων που εργάζονται στην Πράξη, την επίβλεψη για την ομαλή λειτουργία αυτών, την ποσοτική και ποιοτική αποτίμηση των παραδοτέων και την αξιολόγησή τους. Η ΚΕΣΠ μεριμνά για τη διασύνδεσή της με τους υπευθύνους των προγραμμάτων σπουδών, την επιμόρφωση επιμορφωτών Β’ επιπέδου και το ψηφιακό σχολείο. Τα προγράμματα αυτά ορίζουν τους εκπροσώπους τους, που θα αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους με το μείζον πρόγραμμα επιμόρφωσης.

Στην ΚΕΣΠ προτείνεται να συμμετέχουν ένας εκπρόσωπος από κάθε φορέα από κάθε φορέα υλοποίησης και ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του επιμορφωτικού προγράμματος και με ευθύνη της ΚΕΣΠ, προτείνεται η δημιουργία ομάδων των οποίων οι αρμοδιότητες και η διακριτότητα τους θα καθορίζονται θεσμικά από αυτήν.



Β. Συμβουλευτική Επιτροπή (Σ.Ε.)

Η Σ.Ε. προσφέρει συμβουλευτική και επιστημονική στήριξη στην Κ.Ε.Σ.Π. για ζητήματα που σχετίζονται με τη διαδικασία της επιμόρφωσης και τις δραστηριότητες της Πράξης.

Η Σ.Ε. ορίζεται με απόφαση της Κ.Ε.Σ.Π.

Στη Συμβουλευτική Επιστημονική Επιτροπή προτείνεται να μετέχουν:

* Διεθνείς Εμπειρογνώμονες με σημαντική εμπειρία σε προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών και δράσεις δια βίου μάθησης,
* Προσωπικότητες από τον Ελληνικό Ακαδημαϊκό Χώρο,
* Προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών,
* ο Πρόεδρος του Π.Ι.,
* ο Πρόεδρος του Κ.Ε.Ε.,
* ένας εκπρόσωπος της Δ.Ο.Ε (Θα οριστεί από την ομοσπονδία)
* ένας εκπρόσωπος της Ο.Λ.Μ.Ε (Θα οριστεί από την ομοσπονδία)
* ένας εκπρόσωπος (μέλος ΔΕΠ) από το σύνολο των επιστημονικών ομάδων (ο οποίος θα οριστεί από τις ομάδες),
* ένας εκπρόσωπος από το σύνολο των Ομάδων Εκπαιδευτικής Πρακτικής και Εφαρμογών (ο οποίος θα οριστεί από τις ομάδες),
* ένας εκπρόσωπος από το σύνολο των Εγκαρσίων Ομάδων (ο οποίος θα οριστεί από τις ομάδες),
* Υπεύθυνοι Καινοτομικών Προγραμμάτων παλαιοτέρων ετών (π.χ. «ΜΕΛΙΝΑ»),

• ένας εκπρόσωπος από τους Προϊσταμένους Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Α’θμιας και Β’θμιας Εκπαίδευσης (ο οποίος θα οριστεί

από τους ίδιους),

• ένας εκπρόσωπος από την Ελληνική Επιστημονική Ένωση για τις ΤΠΕ στην εκπαίδευση (ΕΤΠΕ) (ο οποίος θα οριστεί από τους ίδιους),

• ένας εκπρόσωπος του Ελληνικού Δικτύου για την Ανοικτή και Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (ΕΔΑΕ) (ο οποίος θα οριστεί από τους ίδιους τους φορείς),

• ένας εκπρόσωπος της Ελληνικής Εταιρείας Ελεύθερου Λογισμικού ΕΕΛ/ΛΑΚ (ο οποίος θα οριστεί από τους ίδιους τους φορείς).

Γ. Επιστημονικές Ομάδες για τη Διδακτική του Γνωστικού Αντικειμένου

Καθ’ όλη τη διάρκεια του επιμορφωτικού προγράμματος και με ευθύνη της Κ.Ε.Σ.Π., προτείνεται η σύσταση επιστημονικών επιτροπών, έργο των οποίων είναι η οριοθέτηση των αξόνων και η διαμόρφωση του υλικού επιμόρφωσης για την παιδαγωγική κατάρτιση και τη διδακτική του γνωστικού αντικειμένου.

Σε κάθε επιστημονική ομάδα συμμετέχουν:

1. ένας εκπρόσωπος από κάθε αντίστοιχο τμήμα ΑΕΙ- ΤΕΙ που θα ορίζεται από με απόφαση του οικείου Τμήματος, κατόπιν πρόσκλησης της Κ.Ε.Σ.Π. σε όλα τα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ της χώρας,

2. ένας Σύμβουλος- Πάρεδρος σχετικός με το γνωστικό αντικείμενο, που θα προτείνεται από το Π.Ι.

Η κάθε επιστημονική ομάδα επιλέγει το συντονιστή της.



Ε. Ομάδες Εκπαιδευτικής Πρακτικής και Εφαρμογών

Καθ’ όλη τη διάρκεια του επιμορφωτικού προγράμματος και με ευθύνη της Κ.Ε.Σ.Π., προτείνεται η σύσταση Ομάδων εκπαιδευτικής πρακτικής και εφαρμογών. Το έργο των ομάδων αυτών είναι η διαμόρφωση υλικού σχετικά με διδακτικές πρακτικές και εφαρμογές ανά γνωστικό αντικείμενο (σχέδια διδασκαλίας, σενάρια διδασκαλίας, ετήσιος προγραμματισμός).

Οι συντονιστές αυτών των ομάδων είναι είτε μέλη ΔΕΠ είτε στελέχη της εκπαίδευσης και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου είτε εκπαιδευτικοί με αυξημένα προσόντα και σημαντική εμπειρία στο σχεδιασμό και την εφαρμογή διδακτικών πρακτικών.

Τα μέλη των ομάδων μπορεί να είναι είτε στελέχη της εκπαίδευσης είτε εκπαιδευτικοί με αυξημένα προσόντα και σημαντική εμπειρία στο σχεδιασμό και την εφαρμογή διδακτικών πρακτικών. Τα μέλη των ομάδων αυτών επιλέγονται μετά από ανοιχτή δημόσια πρόσκληση.



Δ. Εγκάρσιες Ομάδες

Καθ’ όλη τη διάρκεια του επιμορφωτικού προγράμματος και με ευθύνη της Κ.Ε.Σ.Π., προτείνεται η σύσταση Εγκάρσιων Ομάδων, οι οποίες υποστηρίζουν τις οριζόντιες δράσεις του επιμορφωτικού προγράμματος. Οι εγκάρσιες ομάδες θα οριστικοποιηθούν μετά από σχετική μελέτη. Τα μέλη των ομάδων αυτών επιλέγονται μετά από ανοιχτή δημόσια πρόσκληση.

Πηγή: Διαδικτυακός τόπος: www.esos.gr, 30/8/2010

Σχόλιο σύνταξης: Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι...

Καθηγητές Πληροφορικής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή βιβλιογραφία και εμπειρία σχετικά με το ζήτημα της εισαγωγής, ένταξης και αξιοποίησης των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στην Εκπαίδευση, ιδιαίτερα στην Πρωτοβάθμια, αλλά και την προσωπική μας επαφή με το χώρο και τους έλληνες εκπαιδευτικούς, έχουμε αναλάβει τα τελευταία χρόνια «εκστρατεία» ενημέρωσης και πραγματοποίησης καινοτόμων εφαρμογών, πάνω στις οποίες βασίζονται και οι σκέψεις που παραθέτουμε πιο κάτω, με αφορμή τις πιέσεις που γίνονται για απορρόφηση των αποφοίτων της Πληροφορικής ή και των καθηγητών με σχετική κατάρτιση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Η άποψή μας είναι ότι η τυχόν ανάθεση στους ειδικούς αυτής της κατηγορίας, οι οποίοι στερούνται παιδαγωγικού υπόβαθρου, να αναλάβουν την ένταξη των ΤΠΕ στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση θα ήταν μια ατυχής και επικίνδυνη απόφαση, η οποία θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο το ήδη υπάρχον πρόβλημα της υστέρησης ως προς τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο δημοτικό μέσω της ένταξης των ΤΠΕ σε όλα τα μαθήματα, τις δραστηριότητες και τις λειτουργίες του σχολείου, κατά τρόπο που συνάδει με τα σύγχρονα παιδαγωγικά ιδεώδη και τις διαχρονικές παιδαγωγικές αντιλήψεις και αρχές της εκπαίδευσης.

Είναι όμως σημαντικό να κατανοηθεί ότι εκείνο που προσδίδει αξία στις ΤΠΕ είναι η παιδαγωγική μάλλον χρήση των δυνατοτήτων τους και όχι τόσο η τεχνολογική διάστασή τους καθ' εαυτή. Δεδομένου λοιπόν ότι στόχος της εισαγωγής των ΤΠΕ στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση δεν είναι η διδασκαλία του υπολογιστή ως ξεχωριστού γνωστικού αντικειμένου, ούτε ο στείρος τεχνολογικός αλφαβητισμός, αλλά η παιδαγωγική του χρήση (μέσω της οποίας φυσικά επιτυγχάνεται έμμεσα και η τεχνολογική μάθηση), το πρόβλημα της αξιοποίησής του στο δημοτικό είναι πρωτίστως παιδαγωγικό και δευτερευόντως τεχνολογικό.

Όπως έχει ήδη φανεί, ο υπολογιστής είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί όχι μόνον ως ένα μαζικό εποπτικό μέσο διδασκαλίας και πηγή πληροφόρησης, αλλά και ως δυναμικό εργαλείο γνωστικής ανάπτυξης, χάρις στις πολλές και ποικίλες ιδιότητές του, που παρέχουν εξαιρετικές δυνατότητες για τη δημιουργία ενός γόνιμου και προωθημένου μαθησιακού περιβάλλοντος, το οποίο με την κατάλληλη διαμεσολάβηση του δασκάλου ευνοεί τη νοητική λειτουργία και την ανάπτυξη των μαθητών - αλλά και των εκπαιδευτικών - σε ανώτερα επίπεδα μάθησης και επικοινωνίας, καθώς και την εφαρμογή πολλών σύγχρονων παιδαγωγικών αρχών, που δεν ήταν εύκολο να υιοθετηθούν στο περιβάλλον της παραδοσιακής τάξης.

Αν θέλαμε να δούμε τις εκπαιδευτικές χρήσεις του υπολογιστή στο σχολείο θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στις παρακάτω κατηγορίες:

1.Στη διδασκαλία της πληροφορικής ως ξεχωριστού γνωστικού αντικειμένου με στόχο την προώθηση του τεχνολογικού αλφαβητισμού και την απόκτηση προεπαγγελματικών γνώσεων και δεξιοτήτων στην αξιοποίηση του υπολογιστή ως πηγής και μέσου πληροφόρησης, καθώς και εποπτικού και επικοινωνιακού μέσου για την υποβοήθηση της διδασκαλίας και την ανάπτυξη μη συμβατικών τρόπων μάθησης στη χρήση του υπολογιστή ως γνωστικού και αναπτυξιακού εργαλείου στο πλαίσιο του σχολείου, αλλά και έξω από αυτό, αλλά και ως πεδίου επιστημονικής μελέτης για τη διερεύνηση γνωστικών δομών και μοντέλων της ανθρώπινης σκέψης.

2.Στη χρήση του υπολογιστή ως μέσου διασκέδασης και άτυπης μάθησης. Δυστυχώς η πολιτεία μέχρι τώρα ενδιαφέρεται μόνο για την πρώτη εκπαιδευτική αξία του υπολογιστή (διδασκαλία του μαθήματος της πληροφορικής) και αγνοεί τις υπόλοιπες, προβαίνοντας σε ενέργειες που μαρτυρούν την ύπαρξη παρανοήσεων. Μια τέτοιου είδους άγνοια ή αγνόηση φαίνεται από τις εξής παρανοήσεις, πάνω στις οποίες στηρίζεται ο μέχρι τώρα επίσημος εκπαιδευτικός σχεδιασμός: ο τρόπος με τον οποίο άρχισε η εισαγωγή των ΝΤ στη χώρα μας στα μέσα της δεκαετίας του '80, μαρτυρεί την υπερίσχυση μιας απλοϊκής τεχνοκεντρικής αντίληψης, που περιορίζεται στο στόχο της ανάπτυξης του τεχνολογικού αλφαβητισμού (στο Γυμνάσιο) ή της προ-επαγγελματικής κατάρτισης των μαθητών (στο Λύκειο) με την εισαγωγή στο σχολικό πρόγραμμα ενός ακόμη μαθήματος ξεχωριστής «ειδικότητας» και υποτιμά το ρόλο του υπολογιστή ως γνωστικού εργαλείου για την αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε όλα τα μαθήματα.

3.Το γεγονός επίσης ότι η ένταξη των ΤΠΕ στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση έχει παραμείνει στη χώρα μας μέχρι πρόσφατα έξω από κάθε επίσημο σχεδιασμό βασίζεται στην ιδέα ότι το μάθημα της Πληροφορικής δεν είναι τόσο απαραίτητο και κατάλληλο για τις μικρές ηλικίες. (Προφανώς δεν λαμβάνονται υπόψη τα μαθησιακά οφέλη από τις άλλες χρήσεις του υπολογιστή). Αυτό, κατά τη γνώμη μας, είναι σοβαρή παράλειψη όχι μόνον διότι μαρτυρά προχειρότητα και απουσία ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού σχεδιασμού, αλλά και για πολλούς άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι: α) πρόκειται για ένα άναρχο και μη σύμφωνο προς τα διεθνώς κρατούντα φαινόμενο, αφού από τη μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας φαίνεται ότι στις προηγμένες χώρες το βάρος του παιδαγωγικού ερευνητικού ενδιαφέροντος εξ αρχής επικεντρώθηκε στις μικρές, τις κατεξοχήν διαμορφώσιμες και θεμελιακές ηλικίες, κατά τις οποίες δημιουργούνται οι βάσεις κάθε είδους μάθησης. Γι' αυτό και οι σχετικές έρευνες, αλλά και οι πρώτες παιδαγωγικές εφαρμογές εκπαιδευτικού λογισμικού, είχαν συνήθως αποδέκτες το μαθητικό πληθυσμό της Α/βάθμιας Εκπαίδευσης, όπως εξάλλου συμβαίνει και με όλες σχεδόν τις θεωρίες της μάθησης β) η ανάπτυξη στη χώρα μας της παιδαγωγικής επιστήμης και των εφαρμογών της στο νέο αυτό τομέα (Πληροφορική στην Εκπαίδευση) δεν αφορά μόνο την ευκαιριακή κατανάλωση ενός τεχνολογικού ή επιστημονικού προϊόντος, αλλά και τον εκπαιδευτικό πειραματισμό, τη δημιουργία δικής μας εμπειρίας και παράδοσης, καθώς και ένα προγραμματισμό πνοής στο συγκεκριμένο τομέα. Διότι, αν μετά από δέκα χρόνια, για παράδειγμα, εισήγοντο οι υπολογιστές στο Δημοτικό, θα ήταν τότε πλέον αργά να αναζητούμε έμπειρους επιστήμονες που θα χρειαζόταν να πατούν στο γόνιμο έδαφος μιας πλούσιας επιστημονικής και πολιτιστικής παράδοσης στο δικό μας κοινωνικό πλαίσιο, μετά από την απαιτούμενη διαδικασία της αξιολόγησης των πρώτων εφαρμογών, την επακόλουθη διόρθωση των λαθών και, ενδεχομένως, την κριτική αναθεώρηση της ασκούμενης πολιτικής.

4.Οι βασικές αποφάσεις για τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής πάρθηκαν από επιστημονικές επιτροπές στο ΥΠΕΠΘ, τα μέλη των οποίων προέρχονταν ως επί το πλείστον από άσχετα με τις επιστήμες της αγωγής και της εκπαίδευσης πανεπιστημιακά τμήματα ή τομείς (πολυτεχνικά, γεωπονικά κ.ά)

5. Πιστεύουν οι υπεύθυνοι φορείς του υπουργείου ότι είναι δυνατόν να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα μία κατάρτιση των εκπαιδευτικών, όπως είναι αυτή της «Κοινωνίας της Πληροφορίας» (που περιορίζεται στην καθαρά τεχνική διάσταση της εισαγωγής τους σε έναν υποτυπώδη τεχνολογικό αλφαβητισμό και που πραγματοποιείται σε χρηστικό κενό) χωρίς την παράλληλη εκπαίδευσή τους με εμπειρίες παιδαγωγικών εφαρμογών και δοκιμής νέων διδακτικών προσεγγίσεων και ρόλων, (ωσάν να επρόκειτο για κατάρτιση άλλου είδους επαγγελματιών, π.χ., γραμματέων, υπαλλήλων γραφείου, ιδιωτών κτλ.) παρά τη συνεχή δημόσια κριτική και την πληθώρα των επισημάνσεων από σχετικούς πανεπιστημιακούς φορείς και μελετητές, που υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους καταρτίσεις των εκπαιδευτικών, δεν έχουν αποτέλεσμα και δεν ενδείκνυνται.

6.Δεν έχουν αντιληφθεί επίσης οι φορείς αυτοί ότι στη χώρα μας, όπως συμβαίνει και στο εξωτερικό, έχει αρχίσει – και πρέπει να ενισχυθεί - η προσπάθεια να παράγονται από τα παιδαγωγικά τμήματα ειδικότητες κατάλληλες για την εκπαίδευση, επιστήμονες δηλαδή που είτε έχουν ως βασικές σπουδές τα παιδαγωγικά και αποκτούν διετή ή και ετήσια τεχνολογική κατάρτιση στενά συνδεδεμένη με περισσότερο προωθημένη μάθηση πάνω στη διδακτική θεωρία και πράξη, είτε έχουν επιστημονική τεχνολογική κατάρτιση και αποκτούν συμπληρωματικά και την παιδαγωγική, στην οποία προσαρμόζουν τις πρότερες γνώσεις τους. Με την τεχνικίστικη αντίληψη που έχουν όμως, θεώρησαν ότι οι επιστήμονες της πρώτης από τις προαναφερθείσες κατηγορίες δεν πρέπει να γίνονται δεκτοί ως επιμορφωτές στα προγράμματα της «Κοινωνίας της Πληροφορίας» (παρόλο που είναι οι πλέον κατάλληλοι, εφόσον μάλιστα διαθέτουν επί πλέον διδακτική και ερευνητική εμπειρία,) και έδωσαν το προβάδισμα στους έχοντες προσόντα τεχνολογικής εκπαίδευσης και (τεχνολογικής) διδακτικής εμπειρίας. Αν τελικά, μετά από επανειλημμένες δικές μας προσπάθειες, έγινε δεκτός και ένας αριθμός επιστημόνων της πρώτης κατηγορίας, αυτό εκλήφθηκε ότι έγινε κατά παραχώρηση!

7.Φλερτάρουν με τις προτάσεις ορισμένων επιστημονικών ομάδων να γίνει μια αρχή εισαγωγής της Πληροφορικής στο δημοτικό διορίζοντας αποφοίτους της Πληροφορικής, που δεν έχουν σχέση με τις παιδαγωγικές και διδασκαλικές σπουδές, κάτι, που ήταν στα σχέδια της προηγούμενης Κυβέρνησης που ευτυχώς που δεν είχε υλοποιηθεί, όμως με την ενδεχόμενη επικράτηση μιας συντεχνιακής νοοτροπίας που επιδιώκει την επαγγελματική αποκατάσταση των ειδικών της Πληροφορικής, σε συνδυασμό με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες την αξιοποίηση των ΝΤ στην Εκπαίδευση, αποφασίστηκε να υλοποιηθεί από την νυν Κυβέρνηση. Τέτοιου είδους αντιλήψεις έχουν καθώς φαίνεται και διάφορες επαγγελματικές ομάδες, όπως οι απόφοιτοι της Πληροφορικής, που πιέζουν για το διορισμό τους στο δημοτικό.

Ελπίζουμε να ευαισθητοποιηθούν οι επαγγελματικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και να συμβάλουν στην αποτροπή ενός τέτοιου ενδεχόμενου, όχι μόνον για τους παραπάνω λόγους, αλλά για να μη συνεχιστεί η ιδέα ότι οποιοσδήποτε επιστήμονας είναι ικανός να αναλάβει τη διδασκαλία παιδιών (κάτι που ήδη γίνεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση), ότι όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά, τόσο ευκολότερη είναι η διδασκαλία και ότι τα παιδαγωγικά είναι τόσο απλή υπόθεση που μπορεί να τα μάθει κανείς με λίγα σεμινάρια. Όπως επισημάνθηκε και πιο πάνω, η συνεχώς διογκούμενη διεθνής και ελληνική βιβλιογραφία έχει ήδη δείξει ότι οι δυνατότητες των ΤΠΕ μπορούν να αξιοποιηθούν για μια σημαντική αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο σχολείο (κατ' επέκταση και της κοινωνίας) κάτω όμως από ορισμένες προϋποθέσεις που, όταν απουσιάζουν, είναι δυνατόν να οδηγήσουν ακόμη και στην ενίσχυση, αντί της υπέρβασης, ορισμένων ανεπιθύμητων χαρακτηριστικών και αποτελεσμάτων της εκπαίδευσης.

Η δημιουργική αξιοποίηση του υπολογιστή ως γνωστικού εργαλείου βρίσκει εξαιρετικά πρόσφορο έδαφος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όπου η πίεση της προετοιμασίας για ανώτερες ακαδημαϊκές σπουδές δεν είναι τόσο μεγάλη, ενώ οι δάσκαλοι, τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον, έχουν αποκτήσει ορισμένες βασικές παιδαγωγικές γνώσεις και διδάσκουν όλα σχεδόν τα μαθήματα έχοντας πολλές ώρες τους ίδιους μαθητές μέσα στην τάξη. Έχουν επομένως πολλές ευκαιρίες για οργανωμένη χρήση του υπολογιστή και μάλιστα για την εφαρμογή της διαφοροποιημένης διδασκαλίας, της διερευνητικής και της ομαδοσυνεργατικής μάθησης, σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι οι συνάδελφοί τους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Mία από τις προτεραιότητες του εκπαιδευτικού σχεδιασμού λοιπόν πρέπει να είναι η επέκταση της εισαγωγής των ΤΠΕ και στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όπως συμβαίνει σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, με μια μορφή όμως πολύ διαφορετική από αυτή που επιχειρήθηκε στο Γυμνάσιο και το Λύκειο.

Ασφαλώς υπάρχουν πολλά μοντέλα σταδιακής ένταξης των ΤΠΕ στη μαθησιακή διαδικασία στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όμως ένα μοντέλο που βασίζεται σε τεχνοκεντρικές αντιλήψεις σχετικά με την εισαγωγή των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση είναι, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και την άποψη όλων σχεδόν των έγκριτων μελετητών της χώρας μας, καταδικασμένο σε αποτυχία και χωρίς αναγεννησιακή πνοή για την υπόθεση της Παιδείας στην εποχή μας.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι πώς να τοποθετήσουμε ειδικούς της Πληροφορικής για να «μάθουν κομπιούτερ» τα παιδιά, αλλά πώς θα μάθουν όλοι οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί στο πλαίσιο οργανωμένων, ολοκληρωμένων και βιώσιμων προγραμμάτων να αξιοποιούν τις ΤΠΕ για να γίνουν καλύτεροι δάσκαλοι απελευθερώνοντας τις δικές τους αναπτυξιακές δυνάμεις, αλλά και εκείνες των μαθητών τους και να συμβάλουν, ο καθένας με τον τρόπο του και τους ρυθμούς του, στην πραγματοποίηση μιας εκ των έσω ουσιαστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και ανάπτυξης.

Η μέχρι τώρα εμπειρία μου από πιλοτικά, επιμορφωτικά και μεταπτυχιακά προγράμματα εκπαιδευτικών στα οποία υπήρξα υπεύθυνος ή επιστημονικός συνεργάτης με έχει πείσει ότι οι δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι πολύ επιδεκτικοί στην υιοθέτηση και περαιτέρω ανάπτυξη ενός παιδαγωγικού μοντέλου ένταξης και αξιοποίησης των ΤΠΕ στο δημοτικό, τόσο στο επίπεδο της θεωρίας, όσο και της εφαρμογής.

Οι δάσκαλοι που γνωρίσαμε όχι μόνον δεν υστερούν από εκείνους άλλων ανεπτυγμένων χωρών – παρά τη μέχρι τώρα υποβάθμιση του ρόλου τους από το εκπαιδευτικό μας σύστημα – αλλά στην πλειονότητά τους, και συχνά ανεξαρτήτως ηλικίας, επιδεικνύουν θετική στάση, δημιουργικότητα και παιδαγωγικό ενθουσιασμό, αρκεί τα εκπαιδευτικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουν, να συνδυάζουν την τεχνολογική και παιδαγωγική κατάρτιση, να υιοθετούν σύγχρονες προσωποκεντρικές και συνεργατικές προσεγγίσεις μέσα σε ένα κλίμα αποδοχής, σεβασμού, αλληλεγγύης, αυτονομίας,, καθώς και παροχής εσωτερικών κινήτρων και προτύπων παραγωγής καινοτόμου έργου, που συνδέεται με τη διδακτική πράξη.

Το έργο τους παρουσιάζει χρόνο με το χρόνο βελτίωση και συχνά μας εκπλήσσει ευχάριστα, ενώ παράλληλα παρέχει και στους διδάσκοντες ευκαιρίες επαγγελματικής βελτίωσης, αφού η διδακτική γνώση και των πανεπιστημιακών δασκάλων – όπως εξ άλλου και όλων των εκπαιδευτικών - δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθεί σε κοινωνικό κενό.(Προσωπικά μπορούμε να δηλώσουμε ότι χάρις στα προγράμματα των τελευταίων χρόνων, που μας έδωσαν την ευκαιρία να εργαστούμε με εκπαιδευτικούς όλων των κατηγοριών, μάθαμε πολλά πράγματα και έχουμε βγει βελτιωμένοι ως δάσκαλοι από την όλη εμπειρία).

Ασφαλώς δεν θα πρέπει να αποκλειστούν από το δικαίωμά τους να εργαστούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και οι επιστήμονες της πληροφορικής ή άλλων ειδικοτήτων που προορίζονται για την εκπαίδευση στη θέση του υπεύθυνου της τεχνολογικής υποστήριξης του σχολείου, ενός ρόλου που φάνηκε και από το πιλοτικό πρόγραμμα της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ, το επονομαζόμενο «ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ», ότι είναι πολύ χρήσιμος, δεδομένου ότι οι δάσκαλοι δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν και να αναλαμβάνουν την επίλυση των πολλών και ποικίλων τεχνολογικών προβλημάτων της λειτουργίας των εργαστηρίων.

Ο επιστήμονας αυτός, εκτός του ότι θα υποστήριζε τεχνολογικά ομάδα σχολείων, θα μπορούσε επίσης να πραγματοποιεί εισαγωγικά τεχνολογικά σεμινάρια ενδοσχολικής και πολλαπλασιαστικής μορφής σε μικρές εθελοντικές ομάδες εκπαιδευτικών και να ενημερώνει εκπαιδευτικούς στις νέες εξελίξεις. Χρειάζεται όμως προσοχή, γιατί δεν είναι δύσκολο, αφού «βάλουν το πόδι τους» στο δημοτικό, να αποφασίσουν κάποιοι πολιτικοί ιθύνοντες, ή και οι ίδιοι οι δάσκαλοι που διστάζουν να ασχοληθούν με τις νέες τεχνολογίες, ότι είναι πιο βολικό να παίξουν οι επαγγελματίες αυτοί και άλλους διδακτικούς ρόλους, που υποκαθιστούν το δάσκαλο.

Του Αριστοτέλη Ράπτη, καθηγητή στο Π.Τ.Δ.Ε. του Κ.Π.Αθηνών
Πηγή: Διαδικτυακός Τόπος: http://www.adraptis.com

Σημείωμα σύνταξης: Προσυπογράφουμε ανεπιφύλακτα τις απόψεις του καθηγητή κ.Ράπτη και τονίζουμε ιδιαίτερα την πάγια θέση του Συλλόγου μας πως δεν πρέπει να διορίζεται κανένας εκπαιδευτικός όχι μόνο στην Πρωτοβάθμια αλλά και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση χωρίς την απαραίτητη παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση. Μια θέση βέβαια που είναι αυτονόητο για το σύνολο των χωρών του κόσμου και ιδιαίτερα του λεγόμενου ανεπτυγμένου, αλλά δυστυχώς κατά ένα περίεργο τρόπο όχι και για τη δική μας...

Απογραφή δημοσίων υπαλλήλων - Οδηγίες συμπλήρωσης

Η απογραφή αφορά στο προσωπικό του Δημοσίου, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α' και Β' βαθμού.
Για τη συμπλήρωση των στοιχείων της απογραφής απαιτούνται μια σειρά από παραστατικά, τα οποία είναι χρήσιμο να τα έχετε μαζί σας πριν ξεκινήσετε τη διαδικασία.

Για τη διευκόλυνση σας, προτείνεται η ανάγνωση των οδηγιών καθώς και η εκτύπωση της φόρμας απογραφής, ώστε να γνωρίζετε εκ των προτέρων τα στοιχεία που καλείστε να συμπληρώσετε.

Θα χρειαστεί να έχετε στη διάθεσή σας τα κάτωθι παραστατικά:

1.Ένα εκκαθαριστικό εφορίας από το 2002 κι έπειτα.
2.Κάρτα ή επιστολή γνωστοποίησης ΑΜΚΑ ή το βιβλιάριο υγείας σας.
3.Την ταυτότητά σας.
4.Ένα λογαριασμό ΔΕΗ της κατοικίας σας.
5.Πρόσφατο εκκαθαριστικό μισθοδοσίας σας.
6.Τίτλους σπουδών σας.

Προσοχή: Η απογραφή ξεκινά από την 1η Ιουλίου 2010 και όχι από τις 12 Ιουλίου που είχε αναφερθεί αρχικά!

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον επίσημο διαδικτυακό τόπο της απογραφής: ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ

Ματαίωση του οδοιπορικού του Συλλόγου μας σε Πόντο - Καππαδοκία

Δυστυχώς, λόγω της οικονομικής κρίσης, δε συγκεντρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός συμμετεχόντων για την εκδρομή που προγραμματίζαμε (από 1 - 13 Ιουλίου 2010) στην Καππαδοκία και στον Πόντο με αποτέλεσμα αυτή να ματαιωθεί. Ελπίζουμε τις επόμενες χρονιές τα πράγματα να είναι καλύτερα (κυρίως οικονομικά), έτσι ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτό το θεσμό των εκδρομών, που αποτελεί ταυτόχρονα φορέα επιμόρφωσης αλλά και ψυχαγωγίας των μελών και των φίλων του Συλλόγου μας.
Καλό Καλοκαίρι!
Από το Δ.Σ. του Συλλόγου μας.

Μείωση της διδακτέας ύλης στα σχολεία: Η είδηση και ο αντίλογος

Μαχαίρι στην ύλη των θετικών μαθημάτων, από τις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού μέχρι και το Λύκειο, βάζει το υπουργείο Παιδείας, φθάνοντας ακόμα και στην κατάργηση (ουσιαστικά) της μεθόδου εγχειριδίων που έχουν επικριθεί έντονα (βλ. Μαθηματικά και Φυσική Ε' και Στ' Δημοτικού).

Την ίδια στιγμή, προστίθενται ώρες και μαθήματα στο νέο υποχρεωτικό πρόγραμμα των 800 πιλοτικών ολοήμερων Δημοτικών που θα λειτουργήσουν ως προπομποί του «νέου σχολείου».

Στόχος και των δύο παρεμβάσεων: «Η τσάντα να μένει στο σχολείο», επιμένει η υπουργός.

«Λιγότερη ύλη, περισσότερο ψηφιακό υλικό, πιο πολλή δουλειά στο σχολείο» είναι το τρίπτυχο στο οποίο θα βασιστεί το εγχείρημα της αναμόρφωσης του σχολικού προγράμματος, που δεν μπορεί να περιμένει τα νέα αναλυτικά, τα οποία θα είναι έτοιμα σε περίπου δύο χρόνια, όπως επισημάνθηκε στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες σύσσωμη η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας προκειμένου να παρουσιάσει τα τέσσερα βασικά εγχειρήματα για τη δρομολόγηση της μεταρρύθμισης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εκτός από τις παρεμβάσεις στην ύλη των μαθημάτων και το πρόγραμμα των πιλοτικών ολοήμερων, ανακοινώθηκε το πρόγραμμα (κατ' αρχήν 200 ωρών) επιμόρφωσης 150.000 εκπαιδευτικών, όπως και η πρωτοβουλία για τη σύσταση Εθνικού Συμβουλίου για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας εντός και εκτός συνόρων.

«Έπρεπε να γίνει κάτι τώρα, για τους σημερινούς μαθητές», τόνισε η υπουργός Παιδείας, παραπέμποντας στα μέτρα «ελάφρυνσης της ύλης μέσω περικοπών με σαφή παιδαγωγικά κριτήρια και συντονισμού της ύλης διαφορετικών μαθημάτων».
Όπως διευκρινίστηκε, η περικοπή αφορά ύλη:

-επουσιώδη,

-υπερβολικά δυσνόητη για την ηλικία που διδάσκεται,

-που επαναλαμβάνεται σε επόμενες τάξεις,

-που δεν προαπαιτείται για την παρακολούθηση του μαθήματος στη συνέχεια των σπουδών του μαθητή.

Με άλλα λόγια, η ανατροπή των αναλυτικών προγραμμάτων ξεκίνησε από τα μαθήματα που αποδεδειγμένα έχουν δημιουργήσει προβλήματα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς με αποτέλεσμα, όπως επισημάνθηκε:

-τον εξαντλητικό ρυθμό διδασκαλίας, ώστε να καλυφθεί μια υπερφορτωμένη ύλη,

-το άγχος και την υπερβολική κούραση των μαθητών και των οικογενειών τους.

Ενδεικτική η μείωση που ξεπερνά το ένα τρίτο στα Μαθηματικά και τη Φυσική των Ε' και Στ' Δημοτικού που έχουν κατηγορηθεί για ανώφελο «κατέβασμα» της γυμνασιακής ύλης στις συγκεκριμένες τάξεις. Ανάλογα τα κριτήρια για τη Φυσική σε Γυμνάσιο και Λύκειο (πρωταθλήτρια στη μείωση), τη Χημεία (η περικοπή στην Γ' Γυμνασίου έφθασε στο 41%!) κ.α.

«Προάγγελο των μεγάλων αλλαγών στα νέα αναλυτικά προγράμματα» χαρακτήρισε την παρέμβαση η υφυπουργός Εύη Χριστοφιλοπούλου. Σε μέτρα για την αντιμετώπιση της «αναντιστοιχίας μεταξύ χρόνου διδασκαλίας και ποσότητας ύλης, που εμποδίζει την ποιοτική εκπαίδευση», αναφέρθηκε ο γ.γ. του ΥΠΕΠΘ, Β. Κουλαϊδής.

Στο πλαίσιο της δρομολόγησης του νέου σχολείου και οι αλλαγές στα ολοήμερα «που πέτυχαν τον κοινωνικό αλλά όχι τον εκπαιδευτικό τους στόχο», όπως αναγνώρισε και η κ. Χριστοφιλοπούλου. Στα 800 επιλεγμένα πιλοτικά Δημοτικά (τα μεγαλύτερα ή τα πολυπληθέστερα με διδασκαλία δεύτερης ξένης γλώσσας) θα εφαρμοστεί το νέο υποχρεωτικό πρόγραμμα που αυξάνεται κατά 36 ώρες (από 174 σε 210) και πλέον προσιδιάζει με αυτό των ιδιωτικών σχολείων.

Σε ό,τι αφορά τη δίωρη προαιρετική ζώνη (μετά τις δύο), το πρόγραμμα θα ορίζεται από το ίδιο το σχολείο βάσει δυνατοτήτων, υποδομών, μαθησιακού επιπέδου κ.ά.

Πώς θα επιτευχθούν όλα αυτά; Επιμένει η υπουργός: Με τον εξορθολογισμό διορισμών -αποσπάσεων, σωστή κατανομή υπεραρίθμων (και με μετακινήσεις από β'/βάθμια σε α'/βάθμια) κ.ά.

Όσο για τα κονδύλια, σε περίοδο τέτοιας κρίσης, απαντά με αισιοδοξία: Μέχρι το 2013 θα «τρέχει» το ΕΣΠΑ, αργότερα άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα και «ελπίζουμε εθνική χρηματοδότηση»...

ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ
Πηγή: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 28/5/2010

..................................................................................

«ΝΕΟ» ΣΧΟΛΕΙΟ
Πλήρως υποβαθμισμένα θα είναι τα σχολικά βιβλία
Υποβάθμιση και απαξίωση του βιβλίου ως βασικού μορφωτικού εργαλείου μέσα στο σχολείο, προανήγγειλε η υπουργός Παιδείας


Η μείωση της διδακτέας ύλης στα θετικά μαθήματα κυρίως σε δημοτικό και γυμνάσιο, που ανακοίνωσε προχτές το υπουργείο Παιδείας, μαζί με τα πιλοτικά «διαφοροποιημένα» ολοήμερα σχολεία, δεν ήταν οι μόνες αντιδραστικές εξαγγελίες για το «νέο σχολείο» που θέλει να φτιάξει η κυβέρνηση. Η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου προανήγγειλε με απόλυτη σαφήνεια τη στόχευση της κυβέρνησης να υποβαθμίσει το ρόλο των ίδιων των σχολικών βιβλίων στη μορφωτική διαδικασία του σχολείου! Η απαξίωση του βιβλίου, όμως, σημαίνει απαξίωση της μελέτης που χρειάζεται για να κατακτηθεί η γνώση.

Συγκεκριμένα, με αφορμή τη μείωση της ύλης στα θετικά μαθήματα, η υπουργός Παιδείας ρωτήθηκε για τα σχολικά βιβλία και παραδέχτηκε: «Είναι ακατανόητα. Γιατί δεν υπήρχε λογική σειρά στην ύλη, στα κεφάλαια»! Λες και η αποσπασματικότητα και αντιεπιστημονικότητα του σημερινού σχολείου είναι θέμα σειράς και ταξινόμησης...

Και παρά το ότι παραδέχτηκε πως είναι ακατανόητα τα βιβλία, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να φτιαχτούν άλλα, καινούρια, απλά θα ...απαξιωθούν! Είπε συγκεκριμένα: «Ετοιμάζονται οι εγκύκλιοι από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, με βάση τα υπάρχοντα βιβλία, αλλά, (...) θα υπάρχει πλέον πάρα πολύ ψηφιακό υλικό για τους εκπαιδευτικούς (...) οι οποίοι θα χρησιμοποιούν πολύ το ψηφιακό υλικό και την αυτενέργειά τους και όχι αποκλειστικά το βιβλίο και τις παραγράφους του».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου η υπουργός επανέλαβε αυτό το πράγμα τρεις φορές! Με αυτή την εξαγγελία (που θα την κάνει πιο συγκεκριμένη το επόμενο διάστημα, όπως είπε) θεώρησε απαραίτητο να κλείσει και τη συνέντευξη Τύπου, λέγοντας: «Βεβαίως θα υπάρχει ένα υλικό, αλλά δεν είναι το κλασικό υλικό που παίρνω ένα βιβλίο και το μαθαίνω. Είναι ένα σύνολο βοηθημάτων που έχει ο εκπαιδευτικός, ο οποίος πρέπει να φτιάχνει και δικό του υλικό, για να πετυχαίνει τους στόχους στο τέλος της χρονιάς».

Απαξίωση του βιβλίου σημαίνει απαξίωση της ίδιας της γνώσης και της μόρφωσης. Η λογική που λέει μαθαίνω από ένα σύνολο δράσεων και υλικών είναι σαν να λέμε μαθαίνω μέσα από ένα ντοκιμαντέρ που είδα στην τηλεόραση... και μετά πάει έφυγε, έγινε «καπνός»! Δεν μπορώ να ανατρέξω σε αυτό (όπως κάνει κανείς σε ένα βιβλίο), δεν έχω τη δυνατότητα να το δω και να το ξαναδώ, να σταθώ κριτικά απέναντι σε ό,τι διαβάζω και σε ό,τι μου μαθαίνουν.

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο εντάσσονται και τα σχέδια του υπουργείου για τη διδασκαλία των μαθημάτων. Αποκαλύπτεται έτσι ακόμα καλύτερα το τι σημαίνει «μείωση της ύλης», το τι σημαίνει αυτό που λέει η υπουργός: «Στόχος είναι λιγότερη ύλη, περισσότερο ψηφιακό υλικό», στόχος είναι «σύνολο δραστηριοτήτων και μαθημάτων και όχι απλά μαθήματα, μαθήματα και αποστήθιση»... Γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές να διαβάζουν σ' αυτά τα λόγια ότι στόχος είναι η ΑΜΟΡΦΩΣΙΑ.

Πηγή: Εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 30/5/2010

11 κανόνες ζωής που δεν έμαθαν και δεν θα μάθουν τα παιδιά στο σχολείο

Ο Bill Gates σε μια πρόσφατη ομιλία του σε ένα γυμνάσιο, μίλησε για 11 κανόνες ζωής που δεν έμαθαν και δεν θα μάθουν στο σχολείο. Μιλάει για το πως οι «προοδευτικοί» δάσκαλοι δημιούργησαν μια γενιά χωρίς αίσθηση της πραγματικότητας και πως αυτή αντίληψη προετοιμάζει τα παιδιά να αποτύχουν στον πραγματικό κόσμο.

Κανόνας 1: Η ζωή δεν είναι δίκαιη - συνήθισέ το!
Κανόνας 2: Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για την αυτό-εκτίμησή σου. Περιμένει πρώτα να επιτύχεις εσύ ο ίδιος κάτι ΠΡΙΝ αισθανθείς καλά με τον εαυτό σου.
Κανόνας 3: Δεν θα κερδίσεις 60.000 ευρώ το χρόνο τελειώνοντας το σχολείο. Δεν πρόκειται να γίνεις αντιπρόεδρος με δωρεάν αυτοκίνητο και κινητό τηλέφωνο μέχρι να τα κερδίσεις και τα δύο.
Κανόνας 4: Εάν νομίζεις ότι ο καθηγητής σου είναι σκλη ρός, περίμενε μέχρι να δεις το αφεντικό.
Κανόνας 5: Το γύρισμα των μπιφτεκιών δεν σου μειώνει την αξιοπρέπεια. Οι παππούδες σου είχαν μια διαφορετική λέξη για αυτή την εργασία: την έλεγαν ευκαιρία.
Κανόνας 6: Εάν τα μουσκέψεις, ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ. Γι' αυτό μην κλαψουρίζεις για τα δικά σου λάθη, αλλά μάθε από αυτά.
Κανόνας 7: Πριν γεννηθείς, οι γονείς σου δεν ήταν τόσο βαρετοί όσο είναι σήμερα. Έγιναν έτσι πληρώνοντας τους λογαρισμούς σου, καθαρίζοντας τα ρούχα σου και ακούγοντάς σε να λες πόσο «cool» είσαι. Πριν λοιπόν σώσεις τα δάση από τα παράσιτα της γενιάς των γονιών σου, προσπάθησε να καθαρίσεις τη ντουλάπα στο δωμάτιό σου.
Κανόνας 8: Το σχολείο μπορεί να έχει βρει τον τρόπο να εξαλείψει τις διαφορές μεταξύ κερδισμένων και χαμένων, αλλά η ζωή ΟΧΙ. Μερικά σχολεία έχουν απορρίψει τις αρνητικές βαθμολογίες και θα σου δώσουν όσες ευκαιρίες θέλεις για να βρεις τη σωστή απάντηση. Αυτή η κατάσταση δεν μοιάζει ούτε στο ελάχιστο με την πραγματική ζωή.
Κανόνας 9: Η ζωή δεν είναι χωρισμένη σε εξάμηνα. Δεν υπάρχουν ολόκληρα καλοκαίρια διακοπών και πολύ λίγοι υπάλληλοι είναι διατεθειμένοι να σε βοηθήσουν να «βρεις» τον εαυτό σου. Αυτό μπορείς να το κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου.
Κανόνας 10: Η τηλεόραση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πραγματική ζωή. Στη πραγματική ζωή οι άνθρωποι είναι στις δουλείες τους και όχι στα μπαρ και στα καφενεία.
Κανόνας 11: Να είσαι ευγενικός με τους σπασίκλες. Στο τέλος μάλλον θα καταλήξεις να δουλεύεις για έναν από αυτούς.

Πηγή: Διαδικτυακός τόπος: pournari.blogspot.com