Καλό ταξίδι Δάσκαλε!

Συνήλθε σήμερα 30/8/2012 σε έκτακτη συνεδρίαση το Δ.Σ. του Συλλόγου Αποφοίτων του Π.Τ.Δ.Ε. του Α.Π.Θ. "Μίλτος Κουντουράς" με αφορμή την απώλεια του δασκάλου μας Χρίστου Τσολάκη. Στη συνεδρίαση αποφασίστηκαν ομόφωνα τα παρακάτω:
1. Να παραστεί σύσσωμο το Δ.Σ. στην κηδεία του εκλιπόντος, ως ελάχιστο φόρο τιμής στο μεγάλο δάσκαλο.
2. Να γίνει κατάθεση στεφάνου στη μνήμη του.
3. Να γίνει ανάρτηση της είδησης και ειδικού αφιερώματος στον διαδικτυακό τόπο του Συλλόγου μας.
4. Να γίνουν προσπάθειες για την ανάδειξη και τη συνέχιση του έργου του Δασκάλου μας.

ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ "ΜΙΛΤΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΣ"

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια μια ομιλία αφιερωμένη στο έργο του Δασκάλου μας Χρίστου Τσολάκη, η οποία είχε ανακοινωθεί σε ειδική τιμητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον Πύργο της Παιδαγωγικής Σχολής εκ μέρους του Συλλόγου μας τον Ιανουάριο του 2004 με αφορμή την ανακήρυξή του σε Ομότιμο Καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

...................................................................................................................................................

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που γνωρίσαμε για πρώτη φορά τον καθηγητή μας Χρίστο Τσολάκη. Μέχρι τότε τον ξέραμε μόνο μέσα από τα βιβλία της γραμματικής που με τόσο άψυχο τρόπο διδασκόμασταν τα χρόνια εκείνα στα σχολεία. Κι ύστερα ήρθε η πραγματική γραμματική, το αληθινό συντακτικό, η επιστήμη της γλωσσολογίας. Αλήθεια πόσο διαφορετικά μας φάνηκαν όλα μονομιάς! Έμοιαζε σαν όλα αυτά τα χρόνια της σχολικής ανεμελιάς μας να μην είχαμε δει τη γραμματική, να μην είχαμε καταλάβει τι ακριβώς είναι το συντακτικό.

Κι έφτανε λοιπόν ένας άνθρωπος, ένας ακάματος εργάτης του λόγου και του νου για να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε την ελληνική γλώσσα, να την καταλαβαίνουμε, να την αγαπάμε… Μια γλώσσα που γρήγορα –από τα πρώτα κιόλας μαθήματα- πήρε σάρκα και οστά και έγινε η αγαπημένη όλων μας: της μιλούσαμε και μας μιλούσε, την ακούγαμε και μας άκουγε, την πειράζαμε και μας πείραζε… Κι όλα αυτά χάρη σ’ έναν άνθρωπο, σ’ ένα άνθρωπο που πίστευε, πιστεύει και θα πιστεύει πραγματικά σ’ αυτό που κάνει, σ’ έναν άνθρωπο που αυτή του την αγάπη, αυτήν του την πίστη δεν την κρατά για τον εαυτό του, δεν την κλειδώνει σε δυσθεθεώρητα κιτάπια, αλλά την εκπέμπει γύρω του, την προσφέρει στους άλλους ανθρώπους, στους συνεργάτες του, στους φίλους, στους μαθητές του…

Όλοι μας γνωρίζουμε πια τον άνθρωπο, το δάσκαλο, το συνεργάτη, το φίλο Χρίστο Τσολάκη. Αυτά λοιπόν που θα πω δε τα λέω για να τα κάνω γνωστά σε σας, αλλά τα λέω για να θυμηθούμε όλοι το ποιος είναι ο Χρίστος Τσολάκης.

·             Πολλές θέσεις και πολλές τιμές του προσφέρθηκαν. Όμως δεν τις λάτρεψε, δεν αγάπησε το δόξα και πολύ περισσότερο δεν αγάπησε το μεγάλο αυτό διαφθορέα των πάντων, το χρήμα. Από τις θέσεις που του προσφέρθηκαν – που ήταν πολλές- και πολύ περισσότερες αυτές που αρνήθηκε- εργάστηκε σκληρά γι’ αυτό που αποτελεί επιθυμία και πίστη όλων μας: τη βελτίωση της ελληνικής εκπαίδευσης, αγωνίστηκε για τα ιδανικά της, για την πραγματική παιδεία, για τον άνθρωπο και τον ανθρωπισμό!! Χωρίς κανένα δισταγμό, χωρίς έπαρση, χωρίς φόβο όταν έβλεπε τα πράγματα να στρέφονται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που πίστευε, όταν έβλεπε πως οι κυβερνώντες αυτού του δύσμοιρου τόπου «περί άλλων ετύρβαζον», τότε διαφώνησε, συγκρούστηκε, παραιτήθηκε, χωρίς να υπολογίζει τα προσωπικά οφέλη, χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό κόστος. Ήταν πέρα και υπεράνω κομματικών και άλλων σκοπιμοτήτων και αγκυλώσεων, δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς και πολύ περισσότερο δεν εκβίασε ποτέ ανθρώπους ή καταστάσεις.

Γιατί  ήξερε πολύ καλά τα λόγια του αγαπημένου ποιητή Κ. Καβάφη στο «Μάρτιαι Ειδοί»:

«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή,

Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις

αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις

να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,

τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.»

·             Αγωνίστηκε γι’ αυτό που πίστευε και μόνο αυτό έβλεπε πάντα μπροστά του, το φάρο της ψυχής του, στις δύσκολες στιγμές, την ώρα της λιποψυχιάς, τον καιρό που όλοι περίμεναν τους βαρβάρους να τους σώσουν. Αυτό ήταν άλλωστε και το πιο σημαντικό που μας δίδαξε: πίστη στα ωραία ιδανικά της φυλής μας αλλά και του κόσμου ολόκληρου, πίστη χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και υποχωρήσεις. Πίστη και αγώνας. Αγώνας για τον αγώνα. Κι όπως λέει κι ο ποιητής:

«Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των

ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες’

…………….

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει

όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)

πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.»

·             Ο Χρίστος Τσολάκης ήταν από τους λίγους που πίστεψε στην ανάγκη για δημιουργία του Συλλόγου μας. Από τα πρώτα βήματα μας στο Σύλλογο μας ενθάρρυνε, μας ενίσχυε ηθικά, πνευματικά αλλά και υλικά. Μας συνέδεσε με τις μαθήτριες του μεγάλου δασκάλου Μίλτου Κουντουρά. Γνωρίσαμε από κοντά τις καλύτερες δασκάλες του 20ού αιώνα. Και πήραμε πολλά απ’ αυτές. Διδαχτήκαμε από το έργο τους, από την πίστη τους στην παιδεία, από την αγάπη τους. Κι στη συνέχεια ξεκινήσαμε κι εμείς τον αγώνα μας. Για το διορισμό μας. Έναν αγώνα για τον αγώνα. Στην αρχή όλα φαίνονταν δύσκολα, απροσπέλαστα, αδύνατα. Κι όμως η πίστη μας σ’ αυτόν τον αγώνα, τα κοινά ιδανικά, η μέγιστη συνεργασία που είχαμε στο τέλος έφερε αποτελέσματα, δρέψαμε γλυκείς καρπούς. Ήξερε ο Δάσκαλος και τους χαλεπούς καιρούς που έρχονται. Είναι  η σημερινή κατάσταση που ζούμε και ακόμα χειρότερη η αυριανή, της αποξένωσης, του ατομικισμού και της έκπτωσης των πάντων. Αυτό είναι που κάνει επίκαιρο το Σύλλογό μας κι απαραίτητη όσο ποτέ την ομαδική δράση, τη συνεργασία και την κοινωνικότητα. Γιατί αν αυτό το αμελήσουμε, αν εύκολα και βιαστικά το προσπεράσουμε τότε μην ξαφνιαστούμε, μη νιώσουμε καμιά έκπληξη, αν ξυπνήσουμε ένα πρωί και διαπιστώσουμε πως:

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη’

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.»

·             Εκτός όμως από τον Μίλτο Κουντουρά και τις μαθήτριές τους (πολλά τα συνέδρια που διοργανώθηκαν με πρωτοβουλία του και που με χαρά και ευγένεια πάντα μας καλούσε να συμμετέχουμε κι εμείς επίσημα) ο Χρίστος Τσολάκης έφερε στην επιφάνεια και αρκετούς ακόμα ξεχασμένους μεγάλους παιδαγωγούς του 20ού αιώνα. Όπως ήταν ο Θεόδωρος Κάστανος, υποστηρικτής του Σχολείου Εργασίας, ο οποίος  πρόσφερε πολλά στα Διδασκαλεία της  Αλεξανδρούπολης, της Καστοριάς, του Καρπενησίου και της Φλώρινας αλλά κυνηγήθηκε πολύ και πέθανε νεότατος.

·             Στα πολύ θετικά της ακαδημαϊκής πορείας του Χρίστου Τσολάκη ήταν και η πίστη και αγάπη που έδειξε απέναντι στους δασκάλους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι από τους λίγους πανεπιστημιακούς στη χώρα μας που αναγνωρίζει αληθινά και έμπρακτα τη μεγάλη σπουδαιότητα της εκπαίδευσης του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του. Κι αφιερώθηκε τελικά σ’ αυτό: την εκπαίδευση των αυριανών δασκάλων της χώρας μας. Τι κι αν απλόχερα του προσφέρονταν θέσεις τακτικού καθηγητή σε άλλα τμήματα, που ήξεραν και αναγνώριζαν το πολύπλευρο έργο του, όπως η Φιλοσοφική Σχολή και το Τμήμα εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Ο καθηγητής μας στάθηκε αταλάντευτος και αποφασιστικός: Προτεραιότητα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το γεγονός αυτό μας τιμά ιδιαίτερα και τον ευχαριστούμε ξεχωριστά γι’ αυτό.

«Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα

που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι

να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει

έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.

Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,

όχι θα ξανάλεγε…»

·             Γι’ αυτά και άλλα πολλά βέβαια που δεν ήταν δυνατόν να χωρέσουν σε μια μικρή ομιλία όπως αυτή, οδηγηθήκαμε όλοι εμείς αυθόρμητα και φυσικά να τιμήσουμε σήμερα το Χρίστο Τσολάκη , το Δάσκαλό μας (με το Δ κεφαλαίο) και να πραγματοποιήσουμε αυτή τη λιτή εκδήλωση ως ελάχιστο φόρο τιμής, απέναντι σε αυτά που τόσο απλόχερα και ανιδιοτελώς μας χάρισε όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί μας έδειξε –θεωρία και πράξη- τη κοινή μας μοίρα, τον αληθινό δρόμο, το δρόμο της Ρωμιοσύνης, ένα δύσκολο δρόμο αδιάλειπτου αγώνα, το δρόμο που ως πατρική κληρονομιά κουβαλάμε αιώνες τώρα, το δρόμο που ανεπανάληπτα περιγράφει ο Παλαμάς στη Φλογέρα του Βασιλιά:

«…Ρωμαίικο όπου φυσά κ’ όπου παλαίβει Ελλάδα,

κι όπου σταυρώνεται η φυλή κι όπου είν’ ορμή στο Γένος,

……………………………………………….

Όπου είν’ αντίσταση, σταυρός, αγρύπνια, σπαθί, δρόμος,

Θα είμ’ εγώ, πνέμα, εγώ, ψυχή, θα πνέω, θα ζωντανεύω.»

·             Έδωσε πολλά και πήρε λίγα, έδωσε χαρά και πολλές φορές ως αντίτιμο εισέπραξε πίκρα. Όμως αυτή είναι η μοίρα των μεγάλων και των σπουδαίων. Τα δίνουν όλα χωρίς να περιμένουν τίποτα. Γιατί πράγματι οι τιμές δεν είναι αυτές που ενδιαφέρουν τους μεγάλους δασκάλους. Αυτό που τους ενδιαφέρει, αν η ασημαντότητά μου μπορεί να το ερμηνεύσει, είναι ο λόγος, ο σπόρος της αλήθειας και της αρετής, να βρει γόνιμο έδαφος, να ριζώσει και να βλαστήσει, στη νέα γενιά, στους μαθητές του. Για να γίνει ο κόσμος καλύτερος, για να μάθουμε να παλεύουμε να γίνει ο κόσμος καλύτερος. Να παλεύουμε ακόμα κι όταν βλέπουμε πως άλλες είναι οι βουλές των εξουσιών, να παλεύουμε ακόμα κι όταν οι πιθανότητες επιτυχίας φαίνονται μηδαμινές.

Όλα αυτά που ακούσατε δεν έχουν σκοπό να υμνήσουν, δεν έχουν σκοπό να κολακέψουν – μακριά από μας οι κόλακες και οι αυλικοί-. Ο Δάσκαλός μας Χρίστος Τσολάκης δε χρειάζεται υμνολογίες, δε έχει ανάγκη τα μεγάλα και τα παχιά λόγια. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, αλλά ξέρω ότι όλοι μας ως άνθρωποι έχουμε ανάγκη τα λόγια της ψυχής, τα λόγια που μοναδικό σκοπό έχουν να φέρουν στην επιφάνεια την αλήθεια, την αλήθεια  που βρίσκεται μέσα μας, την αλήθεια που κρύβεται σε ότι πολυτιμότερο έχουμε, την καρδιά μας. Γιατί εκεί βρίσκεται ο δάσκαλός μας, εκεί ήταν και κει υποσχόμαστε ότι θα είναι πάντα. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε εμείς γι’ αυτόν! Ας δείξουμε την αγάπη και το σεβασμό μας μ’ ένα ζεστό χειροκρότημα!

Σε ευχαριστούμε για όλα, Δάσκαλε!

Τ.Δ.

Αποχαιρετισμός στον "δάσκαλο της καρδιάς"

«Έφυγε ο δάσκαλος της καρδιάς» Χρίστος Τσολάκης

Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε στην κηδεία του και αποχαιρέτισε τον ομότιμο καθηγητή νεοελληνικής γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ως «δάσκαλο της καρδιάς», έννοια την οποία υπηρέτησε με αγάπη, αφοσίωση και σεβασμό σε όλη του τη ζωή και την επαγγελματική του πορεία, αποχαιρέτισε τον ομότιμο καθηγητή νεοελληνικής γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Χρίστο Τσολάκη, πλήθος κόσμου που παραβρέθηκε στην κηδεία του. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στις 11.00 από εκπρόσωπο του μητροπολίτη Άνθιμου, από τον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας, παρουσία των οικείων του, συγγενών, φίλων, συνεργατών, μαθητών του, εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας, των τοπικών αρχών και του δημοσιογραφικού και πολιτικού κόσμου. Στη συνέχεια, οι παρευρισκόμενοι με ένα θερμό χειροκρότημα και συγκίνηση συνόδευσαν τον ομότιμο καθηγητή νεοελληνικής γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην τελευταία του κατοικία στα κοιμητήρια «Αναστάσεως του Κυρίου» στη Θέρμη. «Μας έμαθες να μην υποτιμούμε τα απλά πράγματα, γιατί σε αυτά βρίσκεται η σοφία» ανέφερε στον επικήδειό του, εκπροσωπώντας το ΑΠΘ, ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής, Αλέξανδρος Γαρυφάλλου, και αναφέρθηκε στο πάθος του Δασκάλου Χρίστου Τσολάκη για την ελληνική γλώσσα και την παιδεία, ως καλλιέργεια της ψυχής, αλλά και στην αγάπη και υπευθυνότητά του για την διδασκαλία των παιδιών, για την οποία υποστήριζε: «το μυαλό του παιδιού δεν είναι δοχείο για το γεμίσεις μόνο με γνώση, αλλά σπίρτο που περιμένει να το ανάψεις». Εκπρόσωπος της μητρόπολης Πιερίας - τόπος καταγωγής του Χρίστου Τσολάκη – ευχήθηκε το παράδειγμα της ζωής του να μείνει ζωντανό σε όλους και το έργο του να βρει άξιους συνεχιστές, ενώ εκπρόσωπος του Μουσείου Εκπαίδευσης Βέροιας, του οποίου ήταν ιδρυτής και πρόεδρος, πρότεινε να δοθεί τιμητικά το όνομά του στο φορέα. Στην σημαντική προσφορά του Χρίστου Τσολάκη στο Ίδρυμα «Μανώλη Τριανταφυλλίδη», αλλά και στη συμβολή του στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1976, αναφέρθηκε εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών του ΑΠΘ. Με ιδιαίτερη συγκίνηση απευθύνθηκαν για τελευταία φορά στον Δάσκαλό τους, οι παλιοί φοιτητές του, απόφοιτοι του Συλλόγου της Παιδαγωγικής του ΑΠΘ. «Θα μείνεις ζωντανός στις καρδιές μας, γιατί ήσουν δάσκαλος της καρδιάς, φωτεινός και με οράματα. Δεν αγάπησες τη δόξα και το χρήμα, αγωνίστηκες για την πραγματική παιδεία, συγκρούστηκες για αυτήν και αρνήθηκες θέσεις…Δίδασκες την πίστη στα ιδανικά, χωρίς συμβιβασμούς, με αγώνα. Άναψες την φλόγα της αγάπης για να γίνουμε καλοί δάσκαλοι…» είπαν. Αποχαιρετισμό απηύθυναν, επίσης, εκπρόσωποι του Πειραματικού Σχολείου του ΑΠΘ, της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, και του Συλλόγου Αποφοίτων της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος από το 1996. Στεφάνια κατέθεσαν, μεταξύ άλλων, ο δάσκαλός του και μεγάλος δάσκαλος των Γραμμάτων, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, και η Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας – Θράκης (ΕΣΗΕΜ-Θ), της οποίας ήταν επίτιμο μέλος και συνεργάστηκε επί πολλά χρόνια με αφοσίωση για τη γλωσσική επιμόρφωση των δημοσιογράφων. Βιογραφικό – Το έργο του Ο Χρίστος Τσολάκης γεννήθηκε το 1935 στο εγκαταλειμμένο σήμερα χωριό της ορεινής Πιερίας Μόρνα (Σκοτεινά). Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Κατερίνης το 1952 ως αριστούχος και εισήχθη στη Φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ απ’ όπου αποφοίτησε το 1957 με δασκάλους τους: Εμμανουήλ Κριαρά, Απόστολο Βακαλόπουλο, Νικόλαο Ανδριώτη, Ιωάννη Κακριδή και Λίνο Πολίτη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Κλασικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, όπου και δίδαξε Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Υπηρέτησε στη γενική εκπαίδευση ως καθηγητής, σχολικός σύμβουλος και μετείχε στις επιτροπές που εργάστηκαν για την εισαγωγή και την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στο δημόσιο βίο. Ήταν επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων οι οποίες, με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, έγραψαν τα βιβλία «Νεοελληνική γλώσσα» για το γυμνάσιο και «Έκφραση - Έκθεση» για το λύκειο. Ασχολήθηκε με θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, δίνοντας πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ είχε τιμηθεί πολλές φορές από ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια. Υπήρξε ο ιδρυτής του Μουσείου Εκπαίδευσης και Παιδείας στη Βέροια, ενός πρωτοπόρου θεσμού που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Δήμου Βέροιας σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Επί 12 συνεχή χρόνια (τη δεκαετία του ΄90) πραγματοποίησε σειρά εκπομπών στο ραδιοφωνικό σταθμό 9.58 της ΕΤ-3 με τίτλο «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική» (κυκλοφορούν σε πέντε τόμους από τις εκδόσεις «Νησίδες») ενώ εκατοντάδες είναι οι δημοσιεύσεις του σε έντυπα, εκδόσεις και τον «Φιλόλογο» -το περιοδικό του ομότιτλου συλλόγου των αποφοίτων της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ. Πέθανε χθες το πρωί σε ηλικία 77 ετών. Πηγή: ΑΜΠΕ, 1/8/2012

Χρίστος Τσολάκης: Έφυγε ένας σπουδαίος δάσκαλος

Χρίστος Τσολάκης: Έφυγε ο δάσκαλος των δασκάλων

σχολιάστε και εσείς

 

«Οι γλώσσες ακολουθούν τις κοινωνίες. Όταν χειροτερεύουν οι κοινωνίες, χειροτερεύουν οι έννοιες που διέπουν τη ζωή, χειροτερεύει και η γλώσσα που τις εκφράζει. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν πλουτίζει. Προστίθενται νέες έννοιες που εκφράζουν την ευτέλεια που μας διέπει….» έλεγε ο Δάσκαλος, Χρίστος Τσολάκης – ο ομότιμος καθηγητής νεοελληνικής γλώσσας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που πέθανε το πρωί της Δευτέρα, σε ηλικία 77 ετών .

Ο Χρίστος Τσολάκης γεννήθηκε το 1935 στο εγκαταλειμμένο σήμερα χωριό της ορεινής Πιερίας Μόρνα (Σκοτεινά). «Τον πατέρα του τον έλεγαν Λουκά, τη μητέρα του Σοφία και έχει άλλα δύο αδέλφια. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στη Μόρνα και η μητέρα του ασχολούνταν με τα οικιακά. Πολλοί από μας περάσαμε μαζί τα παιδικά μας χρόνια και ήμασταν αγαπημένοι φίλοι. Ο Χρίστος ήταν ένα έξυπνο και καλό παιδί, με πολλές γνώσεις και ανησυχίες.

Είμαστε περήφανοι που ήταν φίλος και συμμαθητής μας ένας από τους πιο σπουδαίους ανθρώπους, από τους πιο γνωστούς καθηγητές στην Ελλάδα. Ο Χρίστος Τσολάκης είναι ο αγαπημένος μας συντοπίτης, ο δικός μας άνθρωπος, πάντα απλός και καταδεκτικός». (από το ρεπορτάζ της σχολικής εφημερίδας «Μαθητικές αναζητήσεις» που έκαναν οι μαθητές της Πιερίας – δημοσιογράφοι στον τόπο καταγωγής του καθηγητή).

Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Κατερίνης το 1952 ως αριστούχος και εισήχθη στη Φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ απ όπου αποφοίτησε το 1957 με δασκάλους τους: Εμμανουήλ Κριαρά, Απόστολο Βακαλόπουλο, Νικόλαο Ανδριώτη, Ιωάννη Κακριδή και Λίνο Πολίτη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Κλασικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, όπου και δίδαξε Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία.

Υπηρέτησε στη γενική εκπαίδευση ως καθηγητής, σχολικός σύμβουλος και μετείχε στις επιτροπές που εργάστηκαν για την εισαγωγή και την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στο δημόσιο βίο.

Ήταν επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων οι οποίες, με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, έγραψαν τα βιβλία "Νεοελληνική γλώσσα" για το γυμνάσιο και "Έκφραση - Έκθεση" για το λύκειο.

Ασχολήθηκε με θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών δίνοντας πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό ενώ είχε τιμηθεί πολλές φορές από Ελληνικά και Ξένα Πανεπιστήμια.

Υπήρξε ο ιδρυτής του Μουσείου Εκπαίδευσης και Παιδείας στη Βέροια, ενός πρωτοπόρου θεσμού που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Δήμου Βέροιας σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Επί 12 συνεχή χρόνια (τη δεκαετία του ΄90) πραγματοποίησε σειρά εκπομπών στο ραδιοφωνικό σταθμό 9.58 της ΕΤ-3 με τίτλο «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική» (κυκλοφορούν σε πέντε τόμους από τις εκδόσεις «Νησίδες») ενώ εκατοντάδες είναι οι δημοσιεύσεις του σε έντυπα, εκδόσεις και τον «Φιλόλογο» -το περιοδικό του ομότιτλου συλλόγου των αποφοίτων της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ.

Η κηδεία του θα τελεσθεί από τον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας, το πρωί της Τρίτης 31/7/2012 και ώρα 10.30 π.μ..

Πηγή: ΑΠΕ, 30/7/2012

Υποσχέθηκε συνέχεια... ο νέος Υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος

Με περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ θα πληρώσει η παιδεία την αλλαγή του ονόματος του υπουργείου Παιδείας.
Η ενοποίηση των δύο υπουργείων που ανέλαβε, χθες, επισήμως ο Κ. Αρβανιτόπουλος, προϋποθέτει την αλλαγή του λογότυπου που ξεκινά από τις επιγραφές των κτηρίων και φτάνει στις σφραγίδες. Μόνο για την αλλαγή των σφραγίδων την οποία είναι υποχρεωμένες να κάνουν οι 15.000... υπερχρεωμένες σχολικές μονάδες, θα δαπανηθούν τουλάχιστον 350.000 ευρώ. Αν συνυπολογιστεί και η υποχρεωτική επανεκτύπωση από ιδιώτες των απολυτηρίων της Γʼ Γυμνασίου (που ήδη έχουν εκτυπωθεί με το παλαιό λογότυπο) θα απαιτηθούν ακόμη 50.000 ευρώ. Κι αυτά με το... καλημέρα σας. Να σημειωθεί ότι είναι η τρίτη φορά από το 2004 που αλλάζει όνομα το υπουργείο Παιδείας, χρεώνοντας την ματωμένη από τις περικοπές εκπαίδευση με το ποσό του 1 εκατ. ευρώ.

Μισό εκατομμύριο στοιχίζει η αλλαγή του ονόματος του υπουργείου Παιδείας. Τη Δευτέρα ανακοινώνονται οι βαθμοί

Επιστρέφοντας ο Κ. Αρβανιτόπουλος στο υπουργείο Παιδείας, αυτή τη φορά ως υπουργός της νέας συγκυβέρνησης, έθεσε ως στόχο να μην είναι εκείνος που θα υπογράψει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της παιδείας στη χώρα μας, δηλώνοντας ότι μέλημά του είναι να κρατήσει «ζωντανό το εκπαιδευτικό σύστημα». Όμως ακόμη και αυτός ο στόχος τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς ο νέος υπουργός Παιδείας εμφανίστηκε ως εγγυητής της συνέχειας της πολιτικής στην ανώτατη εκπαίδευση που έχει οδηγήσει τα πανεπιστήμια στο χείλος του γκρεμού. Ο Κ. Αρβανιτόπουλος, κατά την τελετή παράδοσης - παραλαβής, δήλωσε ότι «θα εφαρμόσουμε όσα σχεδίασαν οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες, διότι η κυβερνητική πολιτική πρέπει να έχει συνέχεια και συνέπεια». Θέση την οποία υπηρέτησε και κατά την προηγούμενη εξάμηνη θητεία του στο υπουργείο Παιδείας, δηλώνοντας πολλάκις ότι οι νόμοι πρώτα εφαρμόζονται και μετά, αν χρειάζεται, τροποποιούνται.

Ωστόσο, η παρουσία στο υπουργείο Παιδείας του Θ. Παπαθεοδώρου, πρύτανη του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ο οποίος έχει εκφράσει δημοσίως τις αντιρρήσεις του στον νόμο Διαμαντοπούλου, αλλά και το αδιέξοδο στην ανώτατη εκπαίδευση, αναμένεται ότι θα υποχρεώσουν τον Κ. Αρβανιτόπουλο να προχωρήσει σε τροποποιήσεις ελπίζοντας ότι μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθούν πιθανότητες για την εφαρμογή του νόμου. Ο Θ. Παπαθεοδώρου τοποθετήθηκε στο υπουργείο Παιδείας μετά από πρόταση του Ευ. Βενιζέλου προκαλώντας δυσφορία στην Άν. Διαμαντοπούλου η οποία τον έχει κατατάξει στο αντίπαλο στρατόπεδο. Πάντως, η κίνηση της απερχόμενης υπηρεσιακής υπουργού, Φ. Κιάου να αποδεχθεί χωρίς χρονοτριβές τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, διασφάλισε τη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων μέχρι και την 1η Σεπτεμβρίου, δίνοντας, όπως δήλωσε και η ίδια, «ανάσα ζωής» στην ανώτατη εκπαίδευση.

Τέλος, ο Κ. Αρβανιτόπουλος μίλησε για μεταρρυθμίσεις εκεί που χρειάζονται, εννοώντας προφανώς το εξεταστικό που δεν πρόλαβε να «κλείσει» η κυβέρνηση Παπαδήμου.

Η απερχόμενη υπουργός Παιδείας τόνισε ότι στο σύντομο πέρασμά της από το υπουργείο προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα βοηθώντας ώστε νʼ αντιμετωπιστούν τώρα τα μεγάλα και δυσκολότερα.

- Τέλος αγωνίας τη Δευτέρα για τους υποψηφίους για εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, καθώς πρόκειται να ανακοινωθούν οι βαθμολογίες τους στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα.

Του Στεφανάκου Π.

Πηγή: Εφημερίδα Η ΑΥΓΗ, 24/6/2012

Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας

Ανακοινώθηκε σήμερα το απόγευμα το νέο υπουργικό συμβούλιο της νέας κυβέρνησης εθνικής ευθύνης του κ. Σαμαρά. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση καθήκοντα νέου υπουργού παιδείας αναλαμβάνει ο Αρβανιτόπουλος Κωνσταντίνος, ενώ Αναπληρωτής Υπουργός αναλαμβάνει ο Τζαβάρας Κωνσταντίνος, υπεύθυνος για το πρώην Υπουργείο Πολιτισμού. Να θυμήσουμε πως στη νέα κυβέρνηση το παλιό Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων ενώνεται με το Υπουργείο Πολιτισμού και μετονομάζεται σε:
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Σε θέσεις υφυπουργών προστίθενται δύο νέα πρόσωπα: Ο Ιωαννίδης Ιωάννης, υπεύθυνος για τα θέματα Αθλητισμού και ο Παπαθεοδώρου Θεόδωρος, αρμόδιος για θέματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κατά πάσα πιθανότητα.

Συνοπτικά λοιπόν έχουμε για το νέο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού:
Υπουργός: Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος
Αναπληρωτής: Κώστας Τζαβάρας
Υφυπουργοί: Ιωάννης Ιωαννίδης, Θεόδωρος Παπαθεοδώρου

Αλλά ας δούμε ποιος είναι το νέο επιτελείο του Υπουργείου Παιδείας, όπου βέβαια ο κ.Αρβανιτόπουλος δεν είναι βέβαια καινούριος, αφού είχε χρηματίσει ως Αναπληρωτής Υπουργός στο ίδιο Υπουργείο και στην Κυβέρνηση Παπαδήμου:

1. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος

Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού

Ο Κωνσταντίνος Π. Αρβανιτόπουλος, γεννήθηκε το 1960 στον Πειραιά. Είναι έγγαμος και έχει μια κόρη.
Αποφοίτησε από την Ιωνίδειο Πρότυπο Σχολή, το 1977. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, από όπου αποφοίτησε το 1982.
Συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ, λαμβάνοντας Μεταπτυχιακό και Διδακτορικό τίτλο στις Διεθνείς Σχέσεις, από το Πανεπιστήμιο American της Ουάσινγκτον, στο School of International Service, στο οποίο δίδαξε ως Λέκτορας Διεθνών Σχέσεων και Συγκριτικής Πολιτικής, από το 1987 έως το 1989.
Από το 1990 έως το 1992, ήταν μεταδιδακτορικός υπότροφος και επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Harvard στη Βοστώνη, και από το 1992 έως το 1995 δίδαξε ως Επίκουρος Καθηγητής Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο τμήμα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου George Mason στη Βιρτζίνια.
Σήμερα είναι Πρωτοβάθμιος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκει από το 1995. Μεταξύ 2004-2009, ήταν εκπρόσωπος της Ελλάδας στη σύγκλητο του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας.
Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του «Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής» την περίοδο Ιούλιος 2000 – Δεκέμβριος 2009.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2004, συμμετείχε στην τιμητική όγδοη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2007 έλαβε μέρος στην εκλογική μάχη ως Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ και τοποθετήθηκε στην τιμητική έκτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος.
Από τον Δεκέμβριο του 2009 ως τον Νοέμβριο του 2011 ήταν Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά.
Με τη συγκρότηση της Κυβέρνησης υπό τον Λουκά Παπαδήμο, με τη στήριξη της ΝΔ, από τον Νοέμβριο του 2011 έως και τις 17 Μαΐου 2012 χρημάτισε Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
Διετέλεσε από το 2005 ως το 2008 μέλος του Δ.Σ. του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, ενώ σήμερα είναι μέλος του Δ.Σ. της Unesco.
Στην εκλογές της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2012 ήταν Υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Πειραιώς & Νήσων, όπου και εκλέχτηκε εκ νέου Βουλευτής.

Στις 21 Ιουνίου 2012 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού αυτή τη φορά ως Υπουργός.

2. Κωνσταντίνος Τζαβάρας
Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού

Γεννήθηκε και ζει στον Πύργο Ηλείας.
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Έχει δίπλωμα μεταπτυχιακών σπουδών (D.Ε Α) στο κοινωνικό δίκαιο (Droit social) του Πανεπιστημίου PARIS X-NANTERRE των Παρισίων.

Είναι κάτοχος πτυχίου του Κέντρου Ευρωπαικών Σπουδών (στον τομέα του Δικαίου) του Πανεπιστημίου PARIS I (PΑΝΤΗΕΟΝ) των Παρισίων και πτυχίου LICENSE του Πανεπιστημίου PARIS X-NANTERRE στην Κοινωνιολογία.

Βουλευτής Ν. Ηλείας με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ στις εκλογές του 2007 και του 2009

Κοινοβουλευτικό έργο: Από 2/12/2009 Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ. Από 10/01/2011 Τομεάρχης Πολιτικής Ευθύνης Δικαιοσύνης.

Συμμετοχή ως μέλος σε επιτροπές της Βουλής :
Διαρκής επιτροπή Εθνικής Άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων
Διακομματική επιτροπή για την εξέταση του σωφρονιστικού συστήματος και των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων
Ειδική μόνιμη επτροπή Οδικής ασφάλειας
Για την διερεύνηση της υπόθεσης της Μονής Βατοπεδίου
Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης,
Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας
Εξεταστική για την διερεύνηση της υπόθεσης SIEMENS

Γνωρίζει πολύ καλά Γαλλικά και Αγγλικά.
Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ποινικολόγων

Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πύργου 1999-2002, πρώτος σε σταυρούς προτίμησηςαπό όλους τους εκλεγέντες.
Διατέλεσε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας , εκλεγείς επί δύο συνεχείς θητείες.

Έχει διοργανώσει ημερίδες και συνέδρια στον Πύργο και στην Αρχαία Ολυμπία γενικού ενδιαφέροντος (Δίκαιο Περιβάλλοντος,Ναρκωτικά,Φιλοσοφία Δικαίου, Αναθεώρηση του Συντάγματος,κ.α.) .
Αρθρογραφεί με μόνιμη συνεργασία, στην εφημερίδα "ΠΡΩΙΝΗ" Πύργου υπό τον τίτλο "ΤΑ ΕΝ ΔΗΜΩ" , στην εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ" Πύργου υπό τον τίτλο "ΑΝΤΙΛΟΓΙΕΣ" και στην ¨ΑΥΓΗ¨ Πύργου.

Είναι μέλος σε κινήσεις και σωματεία με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας της κοινωνικής ζωής και την προώθηση λύσεων στα τοπικά προβλήματα (Διεπιστημονική Κίνηση Πύργου, Επιτροπή πρωτοβουλίας για διεκδίκηση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Ηλεία, Σύλλογος Πυργιών ο " Άγιος Χαράλαμπος"κ.α.
Από το 1980 μέχρι και το έτος 2007 , δικηγόρος στο Πρωτοδικείο του Πύργου και στο Εφετείο της Πάτρας.

Είναι παντρεμένος με την εκπαιδευτικό Δήμητρα Καχτίτση και είναι πατέρας δύο παιδιών, του Γιώργου Πτυχιούχου Νομικής Αθηνών και της Μελίνας, Φοιτήτριας Νομικής.

3. Παπαθεοδώρου Θεόδωρος
Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδιος για θέματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1965, όπου και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Πειραματικό Σχολείο και στο Πρότυπο Κλασσικό Λύκειο Πατρών.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986) και κάτοχος του Μεταπτυχιακού Διπλώματος (DEA) Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Poitiers (Γαλλία). Στο ίδιο Πανεπιστήμιο ανακηρύχθηκε Διδάκτορας Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών με τη διάκριση "Άριστα" το 1992 και έλαβε το Δίπλωμα Διεύθυνσης Ερευνών (1992). Το 1994 έλαβε την Υποτροφία Επιστημονικής Αριστείας από το Δίκτυο Γαλλόφωνων Πανεπιστημίων.

Το 1994 εξελέγη Maître de Conférences (Επίκουρος Καθηγητής) Ποινικού Δικαίου και Εγκληματολογικών Επιστημών στην Νομική Σχολή της La Rochelle (Γαλλία). Παράλληλα, από το 1995 μέχρι το 1998, διετέλεσε Διευθυντής του Κέντρου Γαλλόφωνων Νομικών Σπουδών (Centre d’Études Juridiques Francophones) του Πανεπιστημίου της La Rochelle και ακαδημαϊκός υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων του ιδίου Πανεπιστημίου.

Το διάστημα 1999-2003 δίδαξε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και από το 2003 εκλέχτηκε μέλος ΔΕΠ του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Σήμερα υπηρετεί ως Καθηγητής Αντεγκληματικής Πολιτικής στο ίδιο Τμήμα. Διδάσκει, επίσης, από το ακαδημαϊκό έτος 2005-2006, ως Επισκέπτης Καθηγητής στα προγράμματα Masters ΙΙ των γαλλικών Πανεπιστημίων του Poitiers, της La Rochelle και της Pau και έχει εκλεγεί Προσκεκλημένος Καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Bordeaux IV για τα ακαδημαϊκά έτη 2006/7, 2007/8, 2008/9 και 2009/10.

Για την περίοδο 1/9/2008-31/8/2010 υπήρξε Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Το Δεκέμβριο του 2009 εξελέγη Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Κύρια έργα του είναι: Η έννοια της τιμωρίας. Μία συνέντευξη του Μ. Φουκώ, Αντ. Ν. Σάκκουλας, Αθήνα Κομοτηνή, 1990, Laperceptiondestextespénitentiaireseuropéensparlesdroitsfrançaisetgrec,Ant. N. Sakkoulas, 1995,

Lecodepénitentiairehellénique, EtreetConnaître, 1997,

Δημόσια ασφάλεια και αντεγκληματική πολιτική, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, (α΄ έκδ. 2002) β΄έκδ. 2005,

Η σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία, Νομική Βιβλιοθήκη, 2006,

Νομικό καθεστώς αλλοδαπών, Νομική Βιβλιοθήκη, β΄έκδ. 2010,

Επιτηρούμενη Δημοκρατία. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση στην κοινωνία της διακινδύνευσης, Εκδ. Βιβλιόραμα, 2009.

Επίσης, έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και επιστημονικές μελέτες σε ελληνικά και διεθνή νομικά περιοδικά. Ιδιαίτερα, έχει ασχοληθεί στην Ελλάδα και σε ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Βέλγιο) με ζητήματα εγκληματικότητας, διεθνούς συνεργασίας και αποκέντρωσης της αντεγκληματικής πολιτικής, καθώς και εφαρμογών της μεταναστευτικής πολιτικής.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι μέλος πολλών διεθνών και εθνικών επιστημονικών ενώσεων και οργανισμών, και υπήρξε εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εκπρόσωπος της Ελλάδας κατά την περίοδο 2000-2004 για θέματα ευρωπαϊκής διαπανεπιστημιακής συνεργασίας (Προγράμματα κινητικότητας Διδασκόντων και Φοιτητών). Κατά την περίοδο 2001-2004 διετέλεσε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Επίσης, είχε ορισθεί το 2003 από το Υπουργείο Παιδείας της Γαλλίας εξωτερικός αξιολογητής για τις Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες γαλλόφωνων Πανεπιστημίων στην Ανατολική Ευρώπη. Παράλληλα, είναι εμπειρογνώμονας του Συμβουλίου της Ευρώπης για θέματα ευρωπαϊκών πολιτικών για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης για τους ανήλικους. Από το 1997, Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ομάδας Έρευνας για την Ποινική Δικαιοσύνη.

Τέλος, το 2003 τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με το παράσημο της Τάξης του Ακαδημαϊκού Φοίνικα .

4. Ιωαννίδης Γιάννης
Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Μετά την απόκτηση πτυχίου από τη Γεωπονική Σχολή του Α.Π.Θ. διεύρυνε τις σπουδές του με την εγγραφή του στη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης.
Εργάσθηκε ως Γεωπόνος στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας με ιδιαίτερα πετυχημένη θητεία.
Παράλληλα, εργάσθηκε ως προπονητής στις ομάδες ΑΡΗΣ Θεσσαλονίκης, Ολυμπιακός και ΑΕΚ καθώς και στην Εθνική Ομάδα από την οποία αποχώρησε όταν εξελέγη βουλευτής, λόγω ασυμβίβαστου. Είναι πολυνίκης προπονητής, δεδομένου ότι κατέκτησε 12 Πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα Ελλάδος, συμμετείχε δε σε 6 ευρωπαϊκά final four και με τους 3 συλλόγους καθώς και σε 3 τελικούς.
Στις εκλογές του 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας ενώ από το Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Οκτώβριο του 2009, ασκούσε καθήκοντα Υφυπουργού Πολιτισμού, αρμόδιου για θέματα Αθλητισμού.
Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 επανεξελέγη βουλευτής στην ίδια περιφέρεια.
Από τον Ιανουάριο του 2011 ασκεί τα καθήκοντα του Υπεύθυνου Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Αθλητισμού της Νέας Δημοκρατίας.
Μέχρι σήμερα έχει διατελέσει μέλος των εξής επιτροπών της Βουλής : της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας, της Υποεπιτροπής για την Παρακολούθηση θεμάτων Αθλητισμού, της Διαρκούς Επιτροπής Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης & Δικαιοσύνης, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, της Διακομματικής Επιτροπής για τη Διαμόρφωση Θεσμικού Πλαισίου Εγγυήσεων Διαφάνειας στον Αθλητισμό καθώς και της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Μεταξύ των πολλών διακρίσεων που του έχουν απονεμηθεί, ο Γιάννης Ιωαννίδης έχει βραβευθεί από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με τον τίτλο HOMO HELLENICUS. Ο τιμητικός αυτός τίτλος απονέμεται σε προσωπικότητες από όλο τον κόσμο που υπηρέτησαν με το έργο και τη ζωή τους τις Αξίες του Ελληνισμού.
Είναι παντρεμένος με τη Γιούλα Γκιουζελοπούλου και έχουν μια κόρη την Ελένη – Θεοδώρα.

Πηγή: Προσωπικοί ιστότοποι  πολιτικών: http://www.arvanitopoulos.gr/ & www.k-tzavaras.gr/, www.giannisioannidis.gr, Ιστότοπος Πανεπιστημίου Πελοποννήσου: http://www.uop.gr/.

Τη Δευτέρα το τελευταίο «αντίο» στον Ιστορικό της Εκπαίδευσης Αλέξη Δημαρά

Έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 80 ετών

Κηδεύεται τη Δευτέρα στις 11:00 το πρωί από το Α΄Νεκροταφείο Αθηνών ο Ιστορικός της Εκπαίδευσης Αλέξης Δημαράς ο οποίος έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 80 ετών.

Ο Αλέξης Δημαράς υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στο χώρο της ελληνικής εκπαίδευσης. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932.
Γιος του Ιστορικού της Λογοτεχνίας, των Πολιτικών Ιδεών και της Εκπαίδευσης Κ.Θ. Δημαρά, επέλεξε από νωρίς ανάλογο δρόμο σπουδάζοντας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίζοντας με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπηρέτησε ωστόσο την εκπαίδευση και από δημόσιες θέσεις, σημαντικότερες από τις οποίες είναι η θέση του προέδρου του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας και – πρόσφατα- του διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στο οποίο συγχωνεύθηκαν το καταργηθέν Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Κέντρο Εκπαιδευτικής Ερευνας, το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και ο Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών.
Μερικές από τις σημαντικότερες πτυχές της προσφοράς του θεωρείται πως είναι: ότι βοήθησε στο να δοθεί επιστημονική υπόσταση στο γνωστικό αντικείμενο της Ιστορίας της Εκπαίδευσης που παλιότερα θεωρείτο λιγότερο σημαντικό, επίσης ότι έδωσε στην Ιστορία της Εκπαίδευσης συγκριτική διάσταση εντάσσοντάς την σε ένα διεθνές πλαίσιο αλλά και ότι διεύρυνε το θεματικό της πεδίο, ιδίως με το να εντάξει σε αυτό την καθημερινότητα της σχολικής ζωής και άλλες ενδιαφέρουσες πτυχές της εκπαίδευσης που στο παρελθόν είχαν υποτιμηθεί.

Για την προσφορά του ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Αθηνών και Πατρών. Έργα του είναι οι τόμοι «Νεοελληνική εκπαίδευση. Η μεταρρύθμιση που δεν έγινε» (Εστία), «Το εθνικό απολυτήριο» (Ερμής), «Σχολή Μωραΐτη 1936-2006: Ξεφυλλίζοντας 70 χρόνια παιδείας» - το τελευταίο εκδόθηκε από την Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας της Σχολής Μωραΐτη της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Έγραψε άρθρα σε πολλούς συλλογικούς τόμους και περιοδικά ενώ το 2008 δημοσίευσε, μαζί με την Βάσω Βασιλού-Παπαγεωργίου το ιστορικό βιβλίο – λεύκωμα «Από το κοντύλι στον υπολογιστή» (Μεταίχμιο). Σε αυτό αποτυπώνονται οι σημαντικότερες  στιγμές της ελληνικής εκπαίδευσης από το 1830 μέχρι το 2000.

Πηγή: Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 18/6/2012